Михаил Василевич Ломоносов

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
5217-0001-reverse.png

Михаил Василевич Ломоносов (Мишанинско, 19 ноември 1711Петроград, 15 април 1765) бил руски научник, писател, академик,енциклопедист,полимат, кој дал голем придонес во литературата, образованието, науката. Помеѓу неговите откритија е Атмосферата на Венера. Негови сфери на науката се: биологија, хемија, физика, минерологија, историја, филологија, оптички уреди и друго. Ломоносов исто така бил и поет и извршил влијание во формирањето на модерната руска и литература.

Детство и семејство[уреди]

Ломоносов е роден во селото Денисовка подоцна преименувано во негова чест Ломоносово кое се наоѓа на островот недалеку од Колмогорија на далечниот север од Русија.Неговиот татко Василиј Дорофејевич Ломоносов надежен селанец, риболовец, кој станал сопственик на брод, и се збогатил пренесувајќи стока. Мајкта на Ломоносов, Елена Ивановна Сивкова била ќерка на ѓакон.

До својата 10-та година останува во Денисовка, кога неговиот татко одлучува дека тој е доволно стар за да учествува во неговите деловни потфати, и Ломоносов почнува да го придружува Василиј во трговските мисии.

Учењето била негова пасија, а не работењето. Жедта за знаење на момчето била незаситна. Неговиот сосед Шубни го научил Ломоносов да чита како момче, и секој момент го поминувал со неговите книги. Своето учење го продолжил кај селскиот ѓакон, С.Н Себелников, но и после толку години единствените книги со кој бил во допир биле религиозните текстови.На 14 години му биле дадени копии од Мелитус Смотриски (граматика)и математика од Леонтиј Магнитски. По своите религиозни убедување Ломоносов бил теист. Во 1724, неговиот татко се оженил за трет и последен пат. Ломоносов и неговата маќеа Ирина немале хармоничен однос. Несреќен дома и со намера да се здобие со високо образование кое Ломоносов не можел да го добие во Денисовка, тој одлучил да го напушти селото.

Образование во Москва[уреди]

Во 1730, деветнаесетгодишниот Ломоносов заминува пешки за Москва, решен да студира. Не многу долго по пристигнувањето, Ломоносов бил примен во Словенско-Грчка-Латинска-Академија, лажно претставувајќи се како син на свештеник. По оваа почетна лага, речиси ќе го избркале од Академијата по неколку години кога ја откриле. Ломоносов живеел со три копејќи на ден, живеејќи единствено на црн леб и квасец, но направил голем прогрес во образованието. Незадоволен од образованието, се враќа во Москва и ги продолжува своите студии. Ломоносв го завршува своето дванаесетгодишно школување за само 5 години, дипломирајќи како еден од најдобрите во својот клас. Во 1736, Ломоносов бил награден со бесплатно школување на универзитетот во Санк Петерсбург.

Образование во странство[уреди]

Универзитетот во Марбург е помеѓу најпознатите универзитети во Европа во средината на 18 век претставуван од филозофот Кристиан Вулф, значајна фигура на германската просвета. Ломоносов станаува еден од личните студенти на Вулф во Марбург. Двајцата филозофи научници, создале врска која била многу влијателна во живото на Ломоносов. Помеѓу 1739-1740 студирал минерологија, металургија, рударство во Бергат Хенкеловата лабораторија во Фрајбург, Саксони; таму тој ги интезивира своите студии по германска литература. Ломоносов брзо дипломирал германски јазик, и покрај филозофијата, сериозно студирал хемија, откривајќи ги делата на англиските теолози и филозофи од 17 век (Роберт Боил), и започнал да пишува поезија. Тој исто така го развил интересот за германската литература и особено му се восхитувал на Јохан Кристиан Гинтер. Неговата ,,Ода за освојување на Хотин од Турците” , ја компонирал во 1739 која предизвикала големо влијание во Петерсбург. За време на неговиот престој во Марбург, Ломоносов често патува со Катерина Зилх, и се заљубува во ќерката на Катерина, Елизабет, и се венчаваат во јуни 1740. Но, на Ломоносов му било тешко да ја издржува големата фамилија со оскудната и нередовна стипендија што ја добива од Руската академија, и решава да се врати во Петерсбург.

Враќање во Русија[уреди]

Ломоносов се враќа во Русија во 1741. Една година подоцна станува професор на Руската академија за наука во одделот за физика. Во мај 1743, Ломоносов е обвинет и уапсен, и се наоѓа во домашен притвор 8 месеци, откако наводно навредувал различни луѓе од Академијата. Тој бил ослободен и помилуван во јануари 1744, откако му се извиниле дел од инволвираните. Ломоносов станал редовен член на Академијата, и бил именуван за професор по хемија, во 1745. На Академијата ја основал и првата хемиска лабораторија. Желен за надоградување на рускиот образовен систем, во 1755, Ломоносов му се приклучува на на својот патрон грофот Иван Шувалов во основањето на Московскиот државен универзитет. Во 1761 год., избран е за странски член на Кралската шведска академија на науките. Во 1764 Ломоносов е наименуван на позицијата државен секретар. Умира една година подоцна во Сен Петерсбург. Повеќето неговите достигнувања беа непознати надвор од Русија долги години по неговата смрт.

Физичар[уреди]

Во 1756, Ломоносов се обидел да го повтори експериментот на Роберт Бојл од 1673. Тој заклучил дека општоприфатената флогистон теорија била лажна. Во пресрет на откритија на Антоан Лавосиер, во својот дневник напишал: "Денес направив експеримент во херметички стаклени садови, со цел да се утврди дали масата на метали се зголемува од дејството на чиста топлина. Експериментите кои ги додадов на 13 –те страни покажаа дека познатиот Роберт Бојл бил во заблуда, зашто без пристап на воздух од надвор, масата на изгорениот метал останува иста ". Тој истакна дека целата материја е составена од најситни честички - молекули кои се "колекции" на елементите - атоми. Во својата дисертација "Елементи на математичка хемија" (1741, недовршена), научникот ја дава следнава дефиниција: "Елемент е дел од телото што не се состои од било кои други помали и различни тела ... најситната честичка е збир на елементите за формирање на една мала маса. "Во подоцнежната студија (1748), тој го користи терминот "атом", наместо "елемент" и (честички) или "молекула" наместо "партикула".

Тој смета дека топлината е како форма на движење, предлагајќи бран на теорија на светлина, која придонела за формулирање на кинетичката теорија за гасови и ја започнал идејата за зачувување на материјата со следните зборови: Сите промени во природата се такви што ако се преземат од еден објект, се додаваат на друг. Така, ако количеството на материјата се намалува на едно место, се намалува насекаде. Овој универзален закон за природата вклучува закони на движење исто како и движењето на објектите од нивната сопствена сила, всушност другиот објект ја губи силата.

Астроном[уреди]

Ломоносов бил првиот човек кој поставил хипотеза за постоење на атмосфера на планетата Венера базирана врз неговите набљудувања на движењето на Венера во 1761 во мала опсерваторија во близина на неговата куќа во Петерсбург. Во јуни 2012, група од астрономи се погрижиле за повторување на откритието на Ломоносов за атмосферата на Венера со рефракција за време на движењето на Венера (5 – 6 јуни, 2012). Тие заклучиле дека телескопот на Ломоносов бил целосно адекватен за задачата за откривањето на светлината околу Венера надвор од дискот на сонцето за време на продирањето и излезот, опишани во експерименталните техники на Ломоносов во 1761. Во 1762, Ломоносов го презентирал надоградувањето на рефлекторниот телескоп во форумот на Руската академија за науки. Неговиот телескоп имал примарно огледало адаптирано под агол од 4 степени на оската на телескопот. Тоа направило слика на фокусот од страна на цевката на телескопот, каде набљудувачот би можел да ја види сликата со око, без да се блокира истата. Како и да е, овој изум не бил објавен се до 1827, така што овој тип на телескоп станал пример на сличен дизајн од страна на Вилијам Хершел, Хершеловиот телескоп.

Хемичар и геолог[уреди]

Ломоносов бил првата личност што го претставил замрзнувањето на живата. Верувајќи дека природата е предмет на постојана еволуција, тој го претставил потеклото на почвата, тресетот, јагленот, нафтата и килибарот. Во 1745, објавил каталог со над 3000 минерали, и во 1760 го објаснил формирањето на ледените брегови. Во 1763 ја објавил ,,Во центарот на Земјата”- неговата најважна работа во областа на геологијата.

Географ[уреди]

Набљудувањата на Ломоносов за формирањето на ледените брегови претставувало пионерска работа во географијата. Ломоносов ја заклучил теоријата за разделување, практично предвидувајќи го постоењето на Антартикот ( тој расправал дека ледените брегови на Јужниот океан, би можело да бидат формирани единствено на сува почва прекриена со мраз, и создал алатки со чија помош би можело да се напишат и пресметаат правците и одалеченоста). Во 1764 организира експедиција ( предводена од адмирал Василиј Чичагов) за да се пронајде североисточниот премин помеѓу Атлантикот и Пацификот пловејќи помеѓу северниот брег на Сибир.