Прејди на содржината

Тиоцијанска киселина

Од Википедија — слободната енциклопедија
Тиоцијанска киселина[1]
Skeletal formula of thiocyanic acid with the explicit hydrogen added
Spacefill model of thiocyanic acid
Назнаки
463-56-9 Ок
3DMet B00344
ChEBI CHEBI:29200 Ок
ChEMBL ChEMBL84336 Ок
ChemSpider 760 Ок
EC-број 207-337-4
25178
3Д-модел (Jmol) Слика
KEGG C01755 Ок
MeSH thiocyanic+acid
PubChem 781
UNII A5KWW7N91V Ок
Својства
Хемиска формула
Моларна маса 0 g mol−1
Изглед безбојна, мрсна течност
Мирис остар
Густина 2.04 g/cm3
Точка на топење
Мешање
Растворливост растворлив во етанол, диетил етер
log P 0.429
Киселост (pKa) 0.926
Константа на базицитет (pKb) 13.071
Опасност
GHS-ознаки:
Пиктограми
GHS07: Извичник
Сигнални зборови
Предупредување
Изјави за опасност
H302, H312, H332, H412
Изјави за претпазливост
P261, P264, P270, P271, P273, P280, P301+P312, P302+P352, P304+P312, P304+P340, P312, P322, P330, P363, P501
Дополнителни податоци
 Ок(што е ова?)  (провери)
Освен ако не е поинаку укажано, податоците се однесуваат на материјалите во нивната стандардна состојба (25 °C, 100 kPa)
Наводи

Тиоцијанската киселина е хемиско соединение со формула HSCN и структураH–S–C≡N, која постои како тавтомер со изотиоцијанска киселина (HNCS).[4] Изоформата има тенденција да доминира при што материјалот е околу 95% изотиоцијанска киселина во фазата на пареа.[5]

Тавтомеризам помеѓу тиоцијанска киселина (лево) и изотиоцијанска киселина (десно)

Тоа е умерено силна киселина,[6] со ap K a од 1,1 на 20 °C и екстраполирана на нула јонска јачина.[7]

Се предвидува дека HSCN има тројна врска помеѓу јаглеродот и азот. Набљудувана е спектроскопски, но не е изолирано како чиста супстанција.[8]

Солите и естерите на тиоцијанската киселина се познати како тиоцијанати . Солите се составени од тиоцијанат јон ( - SCN) и соодветен метален катјон (на пример, калиум тиоцијанат, KSCN). Естерите на тиоцијанската киселина имаат општа структура R–SCN.

Изотиоцијанската киселина, HNCS, е Луисова киселина чија слободна енергија, енталпија и ентропија се менуваат поради нејзината поврзаност 1:1 со разновидни луисови бази во раствор на јаглерод тетрахлорид на 25 Пријавени се °C.[9] Својствата на акцепторот на HNCS се дискутирани во моделот ECW .

Поврзано[уреди | уреди извор]

  1. Merck Index, 11th Edition, 9257.
  2. International Union of Pure and Applied Chemistry (2014). Nomenclature of Organic Chemistry: IUPAC Recommendations and Preferred Names 2013. The Royal Society of Chemistry. стр. 784. doi:10.1039/9781849733069. ISBN 978-0-85404-182-4.
  3. Richter, Victor von; Spielmann, Percy E., trans. (1922). Organic Chemistry or Chemistry of the Carbon Compounds. 1. Philadelphia, Pennsylvania, U.S.A.: P. Blakiston's Son & Co. стр. 466.
  4. Holleman, A. F.; Wiberg, E. (2001). Inorganic Chemistry. San Diego: Academic Press. ISBN 0-12-352651-5.
  5. Beard, C. I.; Dailey, B. P. (1950). „The Structure and Dipole Moment of Isothiocyanic Acid“ (PDF). The Journal of Chemical Physics. 18 (11): 1437. Bibcode:1950JChPh..18.1437B. doi:10.1063/1.1747507. |hdl-access= бара |hdl= (help)
  6. Munegumi, Toratane (23 January 2013). „Where is the Border Line between Strong Acids and Weak Acids?“. World Journal of Chemical Education. 1 (1): 12–16.
  7. Martell, A. E.; Smith, R. M.; Motelaitis, R. J. (2001). NIST Database 46. Gaithersburg, MD: National Institute of Standards and Technology.
  8. Wierzejewska, M.; Mielke, Z. (2001). „Photolysis of Isothiocyanic Acid HNCS in Low-Temperature Matrices. Infrared Detection of HSCN and HSNC Isomers“. Chemical Physics Letters. 349 (3–4): 227–234. Bibcode:2001CPL...349..227W. doi:10.1016/S0009-2614(01)01180-0.
  9. .