Зафатнина

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Зафатнина или волумен
Simple Measuring Cup.jpg
Мерна шолја може да се користи за мерење зафатнина на течности. Оваа шолја мери зафатнина во шолји, течни унци и милилитри.
Симболи
V
SI-единицакубен метар [m3]
Други единици
литар, галон, пинта, кафена лажичка, течен драм, кубен инч, yd3, барел
Во основни единициm3
ДимензијаL3

Зафатнина или волумен е квантификација на тоа колку простор зафаќа еден објект. SI единицата за зафатнина е кубен метар3) (или кубна стапка во САД и Велика Британија).

Зафатнината на цврст објект е бројна вредност дадена за да го опише тридимензионалниот концепт за тоа колку тој зафаќа простор. Еднодимензионалните објекти, како оската и дводимензионалните објекти, како квадратот немаат зафатнина во тродимензионалниот простор. Зафатнината е фундаментален параметар во термодинамиката.

Формули за пресметување на зафатнина[уреди | уреди извор]

Тело Формула Променливи
Коцка a = должина на било која страна (или раб)
Цилиндар r = радиус на кружната страна, h = висина
Призма B = плоштина на основата, h = висина
Квадар l = должина, w = ширина, h = висина
Сфера r = радиус на сферата
што е интеграл на површината на сферата
Елипсоид a, b, c = полуоски на елипсоидот
Пирамида B = плоштина на основата, h = висина на пирамидата
Конус r = радиус на кружницата на основата, h = растојание од основата до врвот
Тетраедар[1] должина на раб
Паралелопипед


a, b и c се должини на рабовите, а α, β и γ се внатрешните агли помеѓу краците
Секое тело
(треба пресметка)
h = било која димензија на телото,
A(h) = плоштина на пресеците нормални на h се опишуваат како функција на положбата долж h. a и b се лимеси на интеграцијата на волуменскиот зафат.
(Ова важи за секое тело чиј напречен пресек може да се одреди од h).
Секое завртено тело
(треба пресметка)
и се функции што го изразуваат внатрешниот и надворешниот радиус на функцијата.
Клајново шише Нема зафатнина - нема внатрешност.

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Coxeter, H. S. M.: Regular Polytopes (Methuen and Co., 1948). Table I(i).