Вавилонија

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај


Стар век
Праисторија

Ancient Near East

Сумер · Акад · Египет · Вавилонија · Хитетска империја · Неоасирска империја · Урарту

Класична антика

Архаична Грција · Медија . Ахемениди · Стара Грција · Тракија · Скитија · Античка Македонија · Хеленизација · Римска република · Римска империја · Партија · Сасанидско царство · Доцна антика

Источна Азија

Династија Шанг · Династија Џоу · Династија Чин · Династија Хан · Династија Џин

Историја на јужна Азија

Долна Индија · Ведски период · Махаџанападас · Мауриска империја · Гуптска империја

Америка

Ацтеки · Инки · Маи · Олмеци · Теночтитлан
среден век

Вавилон во времето на Хамураби
Зигурат
Хамурабиевиот законик
Портата на Иштар
Висечките градини во Вавилон

Вавилонија е семитска држава и културен регион во Месопотамија, денешен Ирак. Градот Вавилон бил мал град во склоп на оваа држава, а за време на Хамураби, во првата половина на 18 век п.н.е., станува голем главен град.During the reign of Hammurabi and afterwards, Babylonia was called Mât Akkadî "the country of Akkad" in Akkadian.[1][2] Пропаѓањето на империјата на Ур, околу 2004 година пред н.е., претставува крај на историјата на Сумерите: во тој период во Месопотамија навлегуваат номадските народи Аморити и Семити од исток, кои се населиле на оваа територија и создале свои династии во повеќе градови, меѓу кои и во Вавилон, додека на север прв пат создава држава еден друг Семитски народ, Асирците. По краткотрајната превласт на Асирците, настапило владеењето на шестиот крал од династијата во Вавилон, Хамураби (1792-1750 год. пред н.е.), кој ќе го објави познатиот Хамурабиев законик, пронајден во една гробница што денес се чува во музејот Лувр: оттогаш Вавилон станал средиште на Месопотамија, и покрај тоа што во него наизменично владееле Каситите, Асирците и Халдејците. Халдејците ја создале новата Вавилонска Империја, која ќе го достигне врвот на својата моќ и раскош за време на владеењето на Набукодоносор Втори (605-562 год. п.н.е.), но подоцна ќе падне во рацете на Персиската Империја. Остатоците зачувани од Вавилон се токму од овој период, меѓу кои и прекрасната Порта на Иштар и една импозантна палата на чии тераси можеби се наоѓале познатите Висечки градини; во центарот на градот се наоѓало местото посветено на богот на Вавилон, Мардук, со зигуратот - Вавилонската кула од која, за жал, денес ништо не е зачувано.

Зигурат[уреди | уреди извор]

Зигуратот бил храм што го сочинувале скалести тераси (три или седум) поврзани со рамнинки и скалила. Терасите биле направени од тули од непечена глина; ѕидовите биле направени од печени тули, а меѓу нив имало битумен. Традицијата на градење на вакви храмови ја зачувале сите народи кои потпаднале под власт на Месопотамија по Сумерите.

Хамурабиевиот законик[уреди | уреди извор]

Текстот на Хамурабиевиот законик е напишан на надгробен споменик од црн базалт, висок 2,25 м. Над 49 реда текст, е прикажана сцена што го претставува разговорот меѓу Хамураби и Шамаш-богот на правдата, кој седи на трон. Записот се состои од 282 закона.

Портата на Иштар[уреди | уреди извор]

Низ Портата на Иштар минувала процесијата при славењето на големиот празник - Нова година. Од оваа позната порта се зачувани најстарите делови, изградени од непечени тули, со релјефни декорации кои прикажуваат бикови и змејови.

Висечките градини[уреди | уреди извор]

Висечките градини во Вавилон се едно од седумте светски чуда: според една легенда, ги изградилa кралицата Семирамида, но се смета дека, тие, веројатно, се дело на кралот Набукодоносор кој се оженил со Амити, ќерка на кралот на Меди Астијаге. За да ја потсетува кралицата на планини и шуми, Набукодоносор наредил бо еден агол на кралската палата да се изградат скалести тераси со што била изградена градина со повеќе рамништа.

Наводи[уреди | уреди извор]