Бачковски манастир

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Бачковски манастир „Успение на Пресвета Богородица”
Monastere batchkovo.jpg

Поглед на манастирот

Основни податоци
Место Бугарија Бачково, Бугарија
Координати 41°56′32″ СГШ 24°50′59″ ИГД / 
Религија Православие
Држава Бугарија
Округ Пловдивска област
Осветен 11 век
Водство Пловдивска епархија
Архитектонски опис
Завршено 19 век
Карактеристики

Бачковскиот манастир (бугарски: Бачковски манастир) е вториот по големина православен манастир во Бугарија. Тој е ставропигијален манастир на Бугарската Православна Црква. Се наоѓа во јужна Бугарија во подножјето на Родопите, околу 10 километри јужно од Асеновград. Бачковскиот манастир е познат и ценет поради својата единствена комбинација од византиска, грузиска и бугарска култура, обединети со заедничката православна вера.

Историја[уреди]

Манастирот бил основан во 1083 од византискиот воен командант со грузиско потекло Григориј Бакурјани и неговиот брат Абазиј. За жал само двоспратната костурница, што се наоѓа на околу 300 метри од манастирскиот комплекс е зачувана од тоа време. Старите фрески во костурницата датираат од 11-12 век и се меѓу најсјајните достигнувања во православнота уметност.[се бара извор] Нивната реставрација е завршена во 2002 година со средства на кипарска фондација. Манастирот бил под покровителство на цар Иван Александар за време на Второто бугарско царство. Како благодарност за неговиот придонес за реконструкција на зградата била нацртана фреската со неговиот портрет во нартексот на костницата. Како и во многу други манастири во Бугарија и во Бачковскиот манастир се наоѓалo ќелијно училиште (11 век). Интересен е фактот дека по падот на Бугарија под турска власт во втората половина на 14 век последниот бугарски патријарх Евтимиј бил испратен во егзил токму во Бачковскиот манастир. Егзилот не го обесхрабрил патријархот и тој заедно со неговите ученици продолжили активно да развиваат верски и културни активности надвор од манастирските ѕидини.

Најпрво Бачковскиот манастир ја преживеал инвазијата на отоманските армии, но подоцна бил ограбен и уништен. Манастирот бил обновен кон крајот на 15 век, трпезаријата била реконструирана во 1601 година а ѕидовите ѝ биле испишани од непознат мајстор во 1605 година, кои се извонредни по својата уметничка вредност. Зачуваната црква „Света Богородица” била завршена во 1604 година. Црквата исто така импресионира со своите прекрасни фрески, но верниците ги привлекува повеќе чудотворната икона на Богодорица. Покрај главната црква, манастирскиот комплекс вклучува две помали цркви — „Свети Архангел” (13-14 век), која се наоѓа во северниот двор до главната црква и „Свети Никола”, построена во периодот 1834-1837. Таа се издига во јужниот дел на внатрешниот двор и импресионира со своите сочувани фрески од 1841 година, дело на познатиот мајстор Захарија Зограф. Во манастирот има и музеј, во кој можат да се видаат обреди и верски предмети од различни периоди.

Надворешни врски[уреди]