Бертолт Брехт

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Оjген Бертолд Фридрих Брехт
Eugen Berthold Friedrich Brecht
Bertolt-Brecht.jpg
Бертолт Брехт
Роден(а) 10 февруари 1898
Flag of the German Empire.svg Аугсбург,
Германско царство
Починал(а) 14 август 1956
Flag of East Germany.svg Берлин,
Источна Германија
Занимање поет, драматург, режисер
Жанрови епски театар · неаристотелова драма

Потпис
Брехт со сопругата Хелена Вагел на подвижната платформа на Берлинскиот ансамбл на берлинската првомајска парада во 1954 г.

Бертолт Брехт (германски: Bertolt Brecht), роден Оjген Бертолд Фридрих Брехт (Eugen Berthold Friedrich Brecht; 10 февруари 1898 - 14 август 1956) — германски поет, драматург, режисер и теоретичар на уметноста. Негови најпознати дела се „Бал“, „Мајката храброст и нејзините деца“, „Просјачки роман“ и „Добриот човек од Сечуан“.

Брехт е епохален театарски работник на XX век, и неговите постигнувања се подеднакво значајни како во драматургијата, така и во театарската продукција, особено преку сеизмичкото влијание на турите кои ги правел Берлинскиот ансамбл (Berliner Ensemble) - поствоена театарска компанија управувана од Брехт и неговата жена и долгогодишен соработник, актерката Хелена Вајгел.[1]

Живот и дело[уреди]

Студирал природни науки и медицина во Минхен, но набрзо се посветил на театарот. По доаѓањето на нацистите на власт во 1933, заминува во странство. Во иселеништвото делува против нацизмот и милитаризмот и тоа како драматург, писател и издавач. Во 1948 година се враќа во источен Берлин и го основа Берлинскиот Ансамбл. Протестирајќи против неправедноста на современата цивилизација, Брехт започнал со тотална, анархистичка побуна, за подоцна да го прифати марксистичкиот поглед на светот, со кој е силно обоена целокупната негова општествена сатира.

За Брехт, театарот е место на политичко просветлување и агитација: Тој работи на развојот на новите облици на театар кои треба да го потикнат гледачите на размислување и делување. Таквиот театар е епскиот театар а V-ефектот (Verfremdungseffekt) значи разбивање на пречките помеѓу публиката и актерите, како и идејата дека првите мораат да бидат пасивни, а вторите активни. Притоа, познатите работи се прикажуваат во ново светло и така упатуваат на контрадикторната стварност, додека делото по пат на коментари и музика се прекинува, што кај гледачот ја уништува секоја илузија.

„Мајката храброст и нејзините деца“[уреди]

Драмата за Мајката Храброст по форма е хроника на едно семејство во Триесетгодишна војна. Таа работи во кантина, а прекарот го добила поради едно себично-јуначко дело. Мајката Храброст се обидува да се одржи во живот себеси и своите деца, а тоа го прави со трпелива трговија и мудрост која вели „треба да се остане жив“. Ова е драма за тоа како преживува малиот човек, поема на нескротливата жед за животот под било какви услови, како иза неуништивата сила на мајчинството што го штити својот пород по секоја цена.

Филозофијата на Мајката Храброст е реална: бидејќи човек не може да влијае врз големите настани, не може да го менува светот, задача му е да го прави она што може - да преживее со доза на себична итрина. Но и покрај снаодливоста, Мајката Храброст ги губи редум сите свои деца. Со светот нема нагодување: малиот свет на семејството не може да се изолира, бидејќи секогаш зависи од настаните кои не може да ги контролира. Сепак, ликот на Мајката Храброст е толку човечен, што драмата ја надминува секоја теза. Иако Брехт свесно се стреми да создаде поучна антитрагедија, тој создал една од натрагичните визии на нашето време.

Поврзано[уреди]

Наводи[уреди]

  1. Banham (1998, 129); Bürger (1984, 87–92); Jameson (1998, 43–58); Kolocotroni, Goldman and Taxidou (1998, 465–466); Williams (1993, 277–290); Wright (1989, 68–89; 113–137).

Надворешни врски[уреди]