Конска Река

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Конска Река
Коњска Река
Цреша
Викиекспедиција Бојмија 001.jpg
Поглед на реката од мостот при влезот на селото Моин
Местоположба
Физички особености
Извор 
 • местоКожуф (од Кичи Кај)
 • надм. вис.1520 м
Устие 
 • место
Вардар (кај Гевгелија)
 • координати
41°08′33.5″N 22°31′37.2″E / 41.142639° СГШ; 22.527000° ИГД / 41.142639; 22.527000Координати: 41°08′33.5″N 22°31′37.2″E / 41.142639° СГШ; 22.527000° ИГД / 41.142639; 22.527000
 • надморска височина
44 м
Должина30 км
Големина на сливот180 км2
Особености на сливот
ТечениеВардарЕгејско Море

Конска Река, се среќава и како Коњска Река, Сува Река или Црешарека во Југоисточна Македонија и десна притока на Вардар. Таа е последната поголема притока на Вардар во Македонија.

Течение[уреди | уреди извор]

Конска Река извира од месноста Кичи Кај на планината Кожуф, на надморска височина од 1520 м. Нејзиното течение продолжува по падините на Кожуф во правец запад-исток, по што навлегува во Гевгелиското Поле. Таа поминува покрај селата Конско, Ново Конско, Моин, како и јужно од градот Гевгелија. Се влева во Вардар од нејзината десна страна, во близина на Гевгелија, на надморска височина од 44 м.[1][2]

Хидрографија[уреди | уреди извор]

Вкупната должина на реката изнесува 30 км. Нејзиното сливно подрачје зафаќа површина од 180 км2 и истото припаѓа на Егејскиот речен слив. Реката извира на надморска височина од 1520 м, а се влева на височина од 44 м, при што вкупната висинска разлика изнесува 1476 м, а просечниот релативен пад 49‰.[2] Средниот годишен проток на реката изнесува 0,62 м3/сек.[3]

Стопанство[уреди | уреди извор]

Можностите за искористување на водите од Конска Река биле разгледувани уште во 1973 година, кога бил изработен идеен проект во кој биле одредени и анализирани неколку алтернативни решенија за користење на речните води заради обезбедување на бараното количество вода со најниски трошоци и најмало влијание врз животната средина. Со проектот било предвидено и изградба на брана на околу 20 км од вливот на реката во Вардар.[4] Предлогот за изградба на брана и хидроелектрана бил повторно актуализиран во Стратегијата за одржлив развој на Општина Гевгелија за периодот 2006-2011 година, во којашто бил предвиден проект за изградба на ХЕЦ „Конска Река“ со моќност од 278 kW и планирано годишно производство од 1,1 милиони kW/h, како и проект за изградба на ХМС „Конска Брана“ со зафатнина од 20.000.000 м3.[5][6] Во 2014 година била изработена студија за оценка на влијанието од изградбата на браната „Конско“ врз животната средина.[7]

Галерија[уреди | уреди извор]

Реката од мостот кој води до селото Ума

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Петрушевски, Илија; Маркоски, Благоја (2014). Реките во Република Македонија. Скопје: Геомап. стр. 37. ISBN 978-9989-2117-6-8.
  2. 2,0 2,1 „Риболовна основа за „Слив на Вардар - долно течение" за период 2011-2011“ (PDF). Скопје: Министерство за земјоделство, шумарство и водостопанство. Посетено на 27 мај 2017.
  3. „Студија за оценка на влијанието врз животната средина од изградба на брана „Конско" со придружни објекти“ (PDF). Скопје: Министерство за земјоделство, шумарство и водостопанство. 2014. стр. 65. Посетено на 27 мај 2017.
  4. „Студија за оценка на влијанието врз животната средина од изградба на брана „Конско" со придружни објекти“ (PDF). Скопје: Министерство за земјоделство, шумарство и водостопанство. 2014. стр. 75. Посетено на 27 мај 2017.
  5. „Стратегија за одржлив развој на Општина Гевгелија за периодот 2006-2011“ (PDF). Гевгелија: Општина Гевгелија. септември 2006. стр. 58. Посетено на 29 мај 2017.
  6. „Стратегија за одржлив развој на Општина Гевгелија за периодот 2006-2011“ (PDF). Гевгелија: Општина Гевгелија. септември 2006. стр. 100. Посетено на 29 мај 2017.
  7. „Студија за оценка на влијанието врз животната средина од изградба на брана „Конско" со придружни објекти“ (PDF). Скопје: Министерство за земјоделство, шумарство и водостопанство. 2014. стр. 5. Посетено на 27 мај 2017.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]