Барон (титула)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Баронблагородничка титула. Женски род е бароница или баронеса[1].

Во феудална Западна Европа, барон бил феудален господар и непосреден вазал на кралот, а подоцна станал само почесна благородничка титула.

Велика Британија[уреди | уреди извор]

Титулата барон во Англија е титула на млад пер и во хиерархијата на благороднички титули се наоѓа под титулата виконт. Значи барон е најниска титула на перството (високото благородништво).

Во Шкотска до денот на укинување на феудалното право (28 ноември 2004), бароните биле феудални господари со ограничена кривична и судска надлежност на своите имоти, именувале судии, обвинители и судски чиновници. После 28 ноември 2004 година, сите шкотски феудални барони го изгубиле правото на власт и судска постапка кое го имале на основа на својот баронски статус. Титулата барон е префрлена меѓу другите наследни благороднички титули и денес таа е најмлада благородничка титула во Шкотска.

Германија[уреди | уреди извор]

Во Германија титулата барон ја добивале членовите на витешките семејства кои биле непосредни вазали на царот. Во XV век, титулата им се давала и на благородничките семејства кои биле во вазален однос кон други велможи. Според тоа титулата барон (((lang-de|Freiherr}}) по ранг била веднаш под грофовската. Истото било и во Австрија, Англија и Франција каде баронската титула била веднаш после титулите виконт, маркиз и војвода, а исто така под синовите на маркизите и војводите и најстарите синови на грофовите.

Русија[уреди | уреди извор]

Во Руската Империја, титулата барон ја вовел Петар Велики. На крајот на XIX век, во Русија биле регистрирани 240 баронски семејства. Титулата била укината после Октомвриската револуција (1917).

Галерија[уреди | уреди извор]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Велковска, Снежана; Конески, Кирил (2003) (на македонски). Толковен речник на македонскиот јазик. I. Скопје: Институт за македонски јазик„Крсте Мисирков“. стр. 91. ISBN 9989-640-49-1.