Аршин

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Аршин (турски: arşın) — стара антропоморфна мера за должина. Истиот бил употребуван во градежништвото, но и во други области од секојдневниот живот (трговија, занаетчиството, итн.).

Етимологија[уреди | уреди извор]

Поимот „аршин“ поттекнува од службениот јазик на Отоманската Империја‎. Аршинот се среќава и како „зира“, „ѓира“ или „турски лакот“.

Историја[уреди | уреди извор]

Аршинот како мерка за должина се јавува за првпат кај Турците Османлии. Настанат е во моментот на експанзија на исламскиот свет како резултат на потребата за развивање на одделна единица мерка. Оваа мерка се применува на широко подрачје со различни општествено-економски и политички уредувања и во долг временски распон од неколку векови. Аршинот се среќава во средна и источна Европа, северна Африка, па сè до крајбрежјето на Црното Море и Индискиот Океан. Најстарите записи кои сведочат за примената на аршинот во блискиот регион, под името „зира“, се наоѓаат во вакуфнамето на Иса-бег Исаковиќ во Сараево од 1462 година. Аршинот станува официјална државна мерка на територијата на Македонија со доаѓањето на Турците Османлии на оваа територија и се користи сè до Балканските војни.

Карактеристики[уреди | уреди извор]

Големината на овој елемент на антропоморфниот мерен систем е одредена со растојанието помеѓу рамениот зглоб на раката до врвот на средниот прст на испружената рака (помеѓу 65 и 75 сантиметри).

Аршинот бил од дрво или од метал, при што дрвените аршини ги изработувале самите мајстори.

Преносно значење[уреди | уреди извор]

Мери со различен аршин - за иста работа суди различно, различно се однесува кон луѓето, субјективно ги оценува нивните постапки[1].

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Аршин“ — Дигитален речник на македонскиот јазик

Литература[уреди | уреди извор]

  • Хаџиева Алексиевска, Јасмина (Студентски збор, Скопје, 1985) „Мерки, антропоморфност и модуларни пропорции кај старата македонска куќа“