Чиро Ферара
| Лични податоци | |||
|---|---|---|---|
| Роден на | 11 февруари 1967 | ||
| Роден во | Неапол, Италија | ||
| Висина | 1,80 м | ||
| Положба | одбрана | ||
| Клупски податоци | |||
| Сегашен клуб | Сампдорија (Тренер) | ||
| Младинска кариера | |||
| Јувентус | |||
| Кариера* | |||
| Години | Клуб | Apps† | (Gls)† |
| 1984–1994 | Наполи | 247 | (12) |
| 1994–2005 | Јувентус | 253 | (15) |
| Репрезентација | |||
| 1985–1987 | Италија 21 | 6 | (1) |
| 1987-2000 | Италија | 49 | (0) |
| Раководител на екипите | |||
| 2005–2006 | Италија (Асистент) | ||
| 2008–2009 | Италија (Асистент) | ||
| 2009–2010 | Јувентус | ||
| 2009–2011 | Италија 21 | ||
| 2012 | Сампдорија | ||
| * Senior club appearances and goals counted for the domestic league only and correct as of 15 мај 2012. † Appearances (Goals). |
|||
Чиро Ферара (роден на 11 февруари, 1967) е поранешен италијански фудбалер и тренер, кој моментално е без работа. Тој неговата играчка кариера ја помина играјќи како централен одбранбен играч за само два клуба. На почетокот играше во Наполи, а подоцна и во Јувентус. Тој е исто така поранешен тренер на Јувентус.
Содржина |
Играчка кариера [уреди]
Наполи [уреди]
Роден во Неапол, Ферара ја започна својата кариера во младите системи на клубот од родниот град, Наполи во 1980-тата година. Ферара завршува со настапите во Примавера - тимот на младите во 1984-тата година, и почнува да се бори да заработи повик во првиот тим таа сезона. Тој направи вкупно 14 настапи со клубот во неговата прва целосна сезона. Следната сезона, тој стана редовен дел од почетните XI, и италијански набрзо потоа Италијанските селектори почнуваат да го повикуваат и во националниот тим, а дури беше повикан и за настап на Светското првенство 1990-тата. Тој, исто така постигна и неколку од целите во Наполи откако го освои Купот на УЕФА во 1989, а триумфираше претходно и во Серија А во сезоните 1986-87 и 1989-90.
Јувентус [уреди]
Во летото 1994 година, Ферара направи трансфер во Торино во тимот на Јувентус, под водство на тренерот Марчело Липи, и брзо станува редовен член во почетните единаесет, па така настапи на повеќе од 40 меча за клубот во сите натпреварувања во својата прва сезона, и постигна 1 гол. Тој се смета за еден од најдобрите централни дефанзивци на неговата генерација, и неговата позиција во стартната постава на клубот не е загрозена во следните близу 10 години. Тој, исто така беше капитен на тимот во 1995-1996 и стана еден од најискусните и декорирани играчи на изминатите две децении, освојувајќи осум Серија А шампионати, од кои шест беа со Јувентус. Ферара, исто така, освои две титули во Coppa Italia (по еден со двата тим), три Суперкупа на Италија (две со Јувентус, еден со Наполи) и неколку европски натпреварувања, вклучувајќи го и насловот во Лигата на Шампионите, Куп на УЕФА, Интерконтиненталниот куп и Европскиот суперкуп). Неговата улога како капитен, сепак, беше превземена од страна на италијанскиот сонародник Алесандро Дел Пјеро во 1996 година. Во текот на неговата кариера во Јувентус Ферара одигра важна улога во последната линија за клубот, со неговото огромно искуство и доминантен дефанзивен стил. Во текот на неговиот 12 годишен мандат со клубот, Ферара формира импресивни дефанзивни партнерства со фудбалери како Марк Јулиано, Морено Торичели, Паоло Монтеро, Џанлука Песото, Лилијан Тирам, Алесандро Бириндели, Игор Тудор, Џанлука Ѕамброта, Никола Легротаље и Фабио Канаваро. Јувентус го имале она што се сметаше за најдобра одбрана во светот во тоа време. Сезоната 1996-1997, беше една од неговите сезони, тој постигна четири гола во 32 натпревари во Серија А, а во исто време тој одигра осум натпревари за репрезентацијата. Иронично, својот прв професионален натпревар, но во Неапол, тој го одигра против Јувентус во ремито без голови 0-0. По освојувањето на Скудетото во сезоната 2004-2005 во Серија А, Ферара, заедно со соиграчите истотака ветерани Марк Јулиано и Паоло Монтеро поднесоа оставка со нивните кариери во Јувентус. И додека Монтеро се врати во Уругвај а Јулиано одлучи да им се приклучи на некој од помалите клубови за да ја заклучи неговата кариера, Ферара се повлече од фудбалот во мај 2005 година на возраст од 38 години. Ферара направи само 4 Серија А настапи во неговата последна сезона со клубот.
Тренерска кариера [уреди]
Својата тренерска кариера ја започна како асистент во репрезентацијата на Италија. Во 2006-та година го превзема Јувентус, но се чинеше дека нема доволно тренерско искуство за да се носи со притисокот којшто постои кога се води една од најголемите екипи во Италија. По една нецела сезона врачен му е отказ од клубот, па тој продолжува со работа во млдата репрезентација на Италија до 21-на година. Пред почетокот на сезоната 2012-2013 во Серија А, ново-промовираниот тим од Серија Б, Сампдорија го назначи Ферара за свој нов тренер. Ферара образложил дека ги напушта обврските во младата репрезентација со цел да му се посвети на клупскиот фудбал кој е негов приоритет.
Титули [уреди]
Наполи [уреди]
- 2 Серија А:: 1986–87, 1989–90
- 1 Куп на УЕФА: 1988–89
- 1 Coppa Italia: 1986–87
- 1 Суперкуп на Италија: 1990
Јувентус [уреди]
- 6 Серија А:: 1994–95, 1996–97, 1997–98, 2001–02, 2002–03, 2004–05
- 1 Лига на Шампиони: 1995–96
- 1 Интерконтинентален Куп: 1996
- 1 Суперкуп на Европа: 1996
- 1 Coppa Italia: 1994–95
- 4 Суперкуп на Италија: 1995, 1997, 2002, 2003
- 1 Интертото Куп: 1999
| Јувентус - Шампион на Европа 1996. | ||
|---|---|---|
|
1 Перуци | 2 Ферара | 3 Торичели | 5 Порини | 6 Соуса | 7 Ди Ливио | 8 Конте | 9 Вијали | 10 Дел Пјеро | 11 Раванели | 12 Рампуља | 14 Дешам | 18 Југовиќ | 20 Вјерховод | 21 Падовано | 22 Песото | тренер Липи |
||
Надворешни врски [уреди]
Ciro Ferrara – FIFA competition record
- (италијански) Profile on FIGC website]