Именка
| Примери |
|---|
|
Во лингвистиката, именките се менливи зборови кои го содржат белегот опредметност, кои можат да се јават како подмет, предмет, прилошка определба, именски дел од прирокот, а вршат и атрибутска служба во реченицата.[1]
Синтаксичките правила за именките се разликуваат од јазик на јазик. Во Македонскиот јазик, именките се зборови кои како што е погоре споменато опишуваат предмети или појави или пак одделни имиња на некои предмети или појави, според тоа тие се делат на општи и сопствени именки, кои се разбира се делат на подгрупи.
[уреди] Историја
Зборот доаѓа од латинскиот збор nomen кој значи „име“. Зборовните групи како именките за првпат биле објаснети од Санскритскиот граматичар Панини и античките Грци како Дионисиос Тракс. Тие биле дефинирани со изрази од нивните тогашни морфолошки знаења. На пример, во Античка Грција, именките ги споредувале со падежите, како датив и акузатив
[уреди] Наводи
- ↑ Loos, Eugene E., et al. 2003. Glossary of linguistic terms: What is a noun?