Извик

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Извиците се зборови со кои се изразуваат чувствени рефлекси, се обрнува внимание или се имитираат звуци.

Најчесто, тие стојат на почетокот на реченицата и не се поврзани со неа по граматички пат. Може да стојат и самостојно и тогаш претставуваат еквивалент на реченица.

1. Извици се : оф, уф, леле, еј, ало, трас, бум, му, мјау;

2. Извиците може да бидат образувани и од полнозначни зборови : мај, кице, боже, помош, марш, стоп, аман, браво;

3. Извиците често се удвојуваат, особено ако се имитирање на звуци: туп-туп, гу-гу, мјау-мјау, бре-бре;

4. При удвојувањето може да се измени некој глас: