Астрална проекција

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Астрална проекција (или астрално патување) е толкување на искуството на излегување од телото ( OBE) кое подразбира постоење на астрално тело одделно од физичкото , способно да патува надвор од него. Астралната проекција или патување го означува процесот при кој астралното тело го напушта физичкото за да патува во астралната рамнина.

Идејата за астрално патување е вкоренета во вообичаените религиозни предвидувања , застапени насекаде во светот , за задгробниот живот во кој свесноста односно патувањето на душата или “издигнувањето” е опишано како искуство на излегување од телото, каде што духовниот патник го напушта физичкото тело и патува во неговото суптилно тело до повисоки царства. Затоа , астралната проекција е поврзана со искуства блиски до смртта и често се доживува при сонување и спиење, болести , хируршки операции, наркотични искуства, парализа при спиење и при различни форми на медитација.Понекогаш ваквата активност се пробува од љубопитност, или пак се верува дека има потреба од тоа, или како резултат од некои духовни пракси. Може да вклучува “ патување до повисоки царства ” кои се нарекуваат астрални рамнини но обично се користи за да опише било какво чувство на “излегување од телото” во секојдневниот живот , дури и гледање на сопственото тело однадвор или одозгора. Некогаш се дефинира како квази-перцептивно искуство , наводно среќавање со двојник, некоја личност која е исто така видена на друго место во исто време.За време на 60те и 70те години од 19от век, анализите објавиле резултати во кои од 8% до 50% ( во некои групи) испитаници изјавиле дека доживеале такви искуства. Субјективната природа на ваквото искуство дозволува објаснувања кои не се поткрепени од постоењето на астрално тело и ниво. Оваа тема се обработува во антрополошката или етнографската литература во областите на вештерството и шаманството, во класичната филозофија и во различни митски или религиозни писма.


Западни филозофии[уреди]

Според класицизмот, средновековната и ренесансната херметика, неоплатонизмот, и подоцна теософијата и розенкројцеизмот, астралното тело е посредно тело на светлината кое ја поврзува рационалната душа со физичкото тело, додека пак астралната рамнина е посреден свет на светлина меѓу небото и земјата составен од сферите на планетите и ѕвездите. Се верувало и дека овие астрални сфери биле населени со ангели, демони и духови. Суптилните тела заедно со нивните поврзани рамнини на постоење се многу важен дел за езотеричните системи кои се занимаваат со астралниот феномен. На пример во неоплатонизмот на Плотинус поединката е микрокосмос ( мал свет) на универзумот (макрокосмос или голем свет). “ Рационалната душа ... се поистоветува со големата душа на светот”додека “материјалниот универзум, како што е телото, е создадено како избледена слика на разбирливото.” Секоја рамнина која следи е причинска за следната, поглед на светот кој се нарекува еманатионизам; “ од Едното призлегува Интелектот, од Интелектот Душата, и од Душата – во својата најниска фаза, Природата – материјалниот универзум ”. Често овие тела и нивните рамнини на постоење се отсликуваат како серии концентрични кругови или вгнездени сфери, со одделно тело кое минува низ секое ниво. Идејата за астралното фигурирала како доста значајна во работата на францускиот окултист од 19от век Елифас Леви, каде што била најпрво приспособена и понатаму се развивала во теософијата за потоа да биде користена од други езотерични движења.


Библијата[уреди]

Постојат тврдења дека во Библијата се спомнувала астралната проекција. Карингтон, Малдун, Питерсон, и Вилијамс тврдат дека астралното тело е поврзано со физичкото тело со сребрен конец. Како пример за овва мислење често го цитирале последното поглавје од Библијата на Еклесиастите ( Проповедниците ) : “ Пред да се пресече сребрениот конец , или да се скрши златниот сад, или да се заниша стомната на фонтаната или да летне тркалото од цистерната ”. Сепак Шерман тврди дека во овој контекст текстот упатува на метафора дека телото е машина а сребрениот конец се однасува на ‘рбетот. Согласност има околу мислењето дека Второто послание до Коринтјаните на Пол се однесува на астралните рамнини; “ Познавам човек во Христа од пред 14 години , ( не знам дали во или надвор од телото, Бог знае) заглавен во третото небо... ”. Од оваа изјава произлезе Visio Pauli, тракт кој создаде мислење дека постојат рај и пекол, претходник на визии кои им се придаваат на Адомнан и Тугдалус како и на Дантеовата Божествена комедија.

Исламски мистицизам[уреди]

Многу секти и гранки кои спаѓаат во исламскиот мистицизам, за разлика од Суни муслиманите и обичнинот ислам, го толкуваат ноќното искачување на Мухамед – Исра и Мираџ како искуство на излегување од телото преку нефизички средини. Според објаснувањата од Куранот и Хадитот, Суни муслиманите не го прифаќаат Исра и Мираџ, ноќното патување кое се спомнува во Куранот и Хадитот било физичко па психичко. Тој бил одведен до Масџид Ал Акса, каде што извел молитва водејќи ги сите претходни пророци и потоа бил одведен на патување на небото. Мистичарите тврдат дека Мухамед бил транспортиран во Ерусалим и потоа на седумте небеса иако “ телото на апостолот останало таму каде што било. ” Исламскиот духовен систем кој се нарекува Суфизам исто така има слични практикувања. Се раскажуваат приказни дека суфисите биле видени на повеќе места во исто време. Има стотици такви приказни. Се верува дека суфисите ја просветлуваат и прочистуваат својата душа со тоа што му се предаваат на Алах(Бог). За возврат Алах им дава специјални моќи вклучувајќи ја и оваа.

Древен Египет[уреди]

Слични концепти за патувањето на душата се застапени во многу други религиозни традиции, на пример древните египетски учења ја претставуваат душата како способна да лебди надвор од физичкото тело во Ка односно суптилното тело.

Кина[уреди]

Таоистичката алхемиска практика вклучува и создавање на енергетско тело преку медитации со дишење, доведување на енергија во “ бисер ” кој потоа се опкружува. “Ксијангзи ... со тапанот наместо перница брзо заспа, ‘рчејќи и без да мрдне.Но неговиот исконски дух влезе во собата кадешто се одржуваше банкетот и рече, “Господари мои, еве сум пак овде..” .. Кога Туизи отиде со службениците да провери, таму навистина имаше друг Даоист кој спиеше на земјата и ‘рчеше како гром. Сепак внатре, во страничната соба, имаше друг Даоист кој чукаше на фишер тапан и пееше песни. Сите службеници рекоа, “ Иако има два различни човека, нивните лица и алишта се потполно исти. Очигледно тој е божествен смртник кој може да го подели своето тело и да се појави на неколку места одеднаш .. ” .. Во тој момент, Даоистот од страничната соба излезе и тој што спиеше се разбуди. Двете тела се споија во едно.”

Индија[уреди]

Слични идеи како Лингамот Сарира има во древните хинду писма како што се ЈогаВашиста – Махарамајана од Валмики. Во модерните Индијци кои го гарантирале постоењето на астрална проекција се вбројувале Парамаханса Јогананда кој бил сведок на чудото кое го извел Свами Пранабананда преку можна астрална проекција и Ошо кој и самиот ја практикувал. Индијскиот духовен учител Мехер Баба ја опишал користа од астралната проекција:

Во напредните фази кои водат до почетокот на патеката, аспирантот духовно се подготвува за да му биде доверено слободно користење на силите од внатрешниот свет на астралните тела. Тогаш тој може тргнува на астрални патувања во неговото астрално тело, напуштајќи го физичкото тело во сон или додека е буден. Астралните патувања кои се случуваат несвесно се помалку важни од они при целосна свесност и како резултат на намерна волја. Ова иницира на свесно користење на астралното тело. Свесното одделување на астралното тело од надворешниот дел на телото има своја вредност поради тоа што и овозможува на душата да ја почувствува одделеноста и целосната контрола при враќањето во физичкото тело. Аспирантот може по потреба да го облече и соблече надворешното тело како наметка и да го користи астралното тело за да го искуси внатрешниот свет на астралното и да патува низ егото доколку и кога е тоа потребно... Способноста да се патува низ астралното според ова, бара значително проширување на доменот на искуството. Овозможува прикажување на сопствениот духовен напредок кој почнува со напредокот на свесноста.

Јога традицијата,која претставува елабориран систем на медитација и астрална проекција, како и повеќето други кинеско-тибетски системи се изведени преку будистичките канали.Астралната проекција е една од Сидите кои оние кои практикуваат јога можат преку самодисциплинирање да ги достигнат.

Јапонија[уреди]

Во Јапонската митологија, ikiryo (сеиреи), е манифестација на душата на живо битие надвор од нивното тело. Според традицијата, доколку некој чувствува доволно омраза за некоја друга личност се верува дека дел од нивната душа може да го напушти телото на одредено време и да се појави пред личноста што ја мразат за да ги проколнат или да им наштетат на било каков начин, слично на уроци. Исто така се верува дека душите го напуштаат телото кога е болно или пак во кома; ваков сеиреи не е со зла намера.

Инуити[уреди]

Во некои инуитски групи, се верува дека одредени луѓе со посебни моќи патуваат на далечни митски места и им ги пренесуваат искуствата на нивните блиски или на целата заедница; како да ја спречат лошата среќа при лов, да излечат болни и сл. .. работи кои не им се достапни на луѓе кои не ги поседуваат ваквите способности.

Амазон[уреди]

Се верува дека шаманот на народот Ваи Ваи може да изведе “ лет на душата ” кој има различни функции: лечење, летање на небото за да бара совет од космолошки суштества (месечината или братот на месечината-сонцето), да добие име за новороденче или да оди длабоко во реката за да добие помош од други суштества.


Астрално и етерично[уреди]

Изразот астрална проекција може да се користи со две различни значења.Според движењето Златна Зора(се занимавале со магија и вештерство) и некои теософи изразот го задржал класичното и средновековно филозофско значење на патување во други светови,рај, пекол, астролошките сфери и други замислени пејсажи, но надвор од овие кругови изразот се употребувал за да се опише патување околу физичкиот свет кое не се одвива физички. Иако оваа употреба се проширила, изразот етерично патување,кој го користеле некои теософи од подоцнежен период, има малку поразлично значење кое е доста корисно. Некои од луѓето кои доживеале такво искуство велат дека посетуваат различни времиња и/или места; во ваков случај изразот етерично се користи за да се опише состојбата на излегување од телото во физичкиот свет, додека пак астрално може да се однесува на одредени промени при перцепција на времето. Роберт Монро го опишува првиот тип на проекција кој вклучува луѓе и места кои навистина постојат како “ Локал 1 ” или “ овде и сега ” . Роберт Брус го нарекува “ вистинска временска зона ” и го опишува како нефизичко ниво од димензија која е најблиску до физичката. Етеричното тело обично (но не секогаш) е невидливо но најчесто они кои доживеале вакво искуство го перципираат како поврзано со физичкото тело преку сребрен конец. Некои луѓе ги поврзуваат соништата во вид на паѓање со астралната проекција. Според Макс Хајндел етеричниот “ двојник ” служи како посредник помеѓу астралните и физичките нивоа. Во неговиот систем етерот, кој исто така го нарекува прана, е виталната сила која на физичките форми им дава моќ да се менуваат. Од неговите описи може да се заклучи дека според него кога некој го гледа физичкото при излегување од телото тој технички воопшто не е ниту во едно ниво. Други луѓе кои имале вакво искуство опишуваат област која не е слична на ниту една физичка околина. Средините можат да бидат населени или ненаселени, природни или апстрактни и искуството може да биде убаво,страшно, или неутрално. Постои познато теософско верување дека преку астралната проекција може да се влезе во компендиум на мистично знаење наречено Акаша записи. Во многу наврати астралниот свет се поврзува со светот на соништата. Некои луѓе дури велат дека виделе други луѓе како изведуваат дејствија од сонот несвесни за пошироката околина. Теоретичарите ја делат астралната околина на нивоа или под-рамнини, но има многу различни гледишта во поглед на структурата на астралните рамнини во повеќе традиции: можат да се состојат од пекол и рај или други задгробни сфери, трансцендентни околини или други состојби кои малку потешко можат да се карактеризираат.

Познати практичари[уреди]

Емануел Свиденборг е првиот кој поопширно пишувал за излегувањето од телото во неговиот “ Духовен дневник ” ( 1747-65). Делото на францускиот филозоф и романсиер Оноре де Балзак “ Луис Ламберт ” укажува дека е можно тој да имал искуство на излегување од телото. Има многу објавени дела за астралната проекција од 20от век, иако само неколку автори се познати и цитирани. Такви се Роберт Монро, Оливер Фокс,Силвен Малдун и Харвард Харнигтон, и Ирам.

Харингтон, истражувач во областа на физиката, и Малдун заедно ја објавиле книгата “ Проекција на астралното тело ” во 1929 година. Тие тврделе дека техниките кои ја олеснуваат проекцијата се: да се замисли летање или пак качување со лифт пред да се заспие и да се воспостави свесност при сонувањето (луцидно сонување) преку распознавање на детали во сонот како на пример тапет во домот. Ваквото распознавање според нив понекогаш резултирало со чувство дека сме надвор од телото и дека сме способни да го гледаме одозгора. Расказите на Роберт Монро за патувањато во други димензии (1971-94) го популаризирале принципот на излегување од телото и биле преведени на многу јазици. Иако неговите книги му придавале само второстепено значење на описот на методот, Монро иссто така основал институт посветен на истражувања, анализи и непрофитна дисеминација на аудитивна техологија која им помагала на луѓето да достигнат астрална проекција и слични промени во состојбите на свеста.

Роберт Брус, Вилијам Булман и Аберт Тејлор неколку пати ги дискутирале своите теории и пронајдоци во емисијата Coast to Coast AM (Брег до брег). Мајкл Кричтон, во неговата книга “ Патувања ”, дал долги и детални објаснувања и искуства во врска со астралната проекција. Волдо Виеира, физичар и стоматолог, тврди дека го доживеал првото искуство на излегување од телото на 9 години и продолжил да пишува голем број написи и над 20 книги, вклучувајќи ја неговата “ Проектологија ”. Вагнер Алегрети, претседател а воедно и истражувач на Интернационалната академија на свест, е уште еден од оние кои доживеале излегување од телот. Тој настапувал на каналот Дискавери на шпански и во њујоршките серии “ Нови реалности ”.

“ Душевно патување ” е способноста на душата да го напушти телото и да ги посети многубројните нивоа на небото.Ваквото патување се изучува во Surat Shabd Yoga ( Сура Шабд Јога) и некои изведени патеки како Еканкар. Ова искуство најчесто може да се достигне преку техники на медитација и повторување на некоја мантра.Сите гуруа на Сант Мат групата за медитација опширно зборуваат за ваков вид на излегување од телото, како на пример Кирпал Синг.

Во окултните традиции, праксите се одвиваат од достигнување на состојби на транс до ментална конструкција на секундарно тело,кое во делата на Слистер Краули се нарекува Тело на светлината, преку визуализација и контролирано дишење, проследено со префрлување на свеста во секундарното тело преку ментален чин на волја.

Скептични толкувања[уреди]

Роберт Тед Керол пишува дека главниот доказ кој го потврдува постоењето на феноменнот на излегување од телото е “ сведочењето на оние кои тврдат дека доживеале излегување од сопствено тело кога можно е да биле надвор од нивните умови. ”

Според Боб Брус од Асоцијата на скептици од Квинслед, астралната проекција е само умислување или состојба на сонување. Иако има строга математичка поддршка за постоење на паралелни универзуми, Брус пишува дека постоењето на астрални рамнини е спротивно од границите на науката. “ Знаеме какви можности има за постоење на димензиите и што тие прават. Ниедна од нив не се поврзува со процеси како астралната проекција .” Брус ги придава астралните искуства, во вид на средби наведени од страна на практичарите, кон пристраснот и случајности.

Артур Вигинс пишувајќи во Quantum Leaps (Скокови во квантум) во “ Погрешната насока: Таму каде што завршува вистинската насока.. и започнува псевдонауката ”, изјави дека наводниот доказ за способноста астрално да се патува на големи растојанија и да се даваат описи на места кои бисе посетени е претежно анегдотски. Во 1987 година, Инго Сван направил тест за неговата наводна способност астрално да патува до Јупитер и да набљудува детали од истата. Вистинските пронајдоци и информации подоцна ги споредиле со набљудувањата на Сван. Според проценка на Џејмс Ренди, точноста на Свон била неубедлива и неимпресивна со поклопување од 37 проценти. Вигинс, потпирајќи се на неуроанатомијата, верувањата на луѓето и претходни знаења поврзани со темата за да овозможи прозаично објаснување за оние кои тврдат дека доживеале такво искуство, смета дека астралното патување е илузија.


Наводи[уреди]

Види исто така[уреди]


Користена литература[уреди]

  • astral projection. (n.d.). Webster's New Millennium Dictionary of English, Preview Edition (v 0.9.7). Retrieved June 21, 2008, from Dictionary.com website
  • Suki Miller, After Death: How People around the World Map the Journey after Death (1995)
  • See, for example Sylvan Muldoon's account in; Muldoon, Sylvan J. and Carrington, Hereward -Projection of the Astral Body. ISBN 0-7661-4604-9
  • Osho, The Transmission of the Lamp, Chapter 3, Rebel Press
  • Muldoon and Carrington
  • Richard Wilhelm, Cary F. Baines (trans.), The Secret of the Golden Flower, RKP London
  • Melton, J. G. (1996). "Astral Projection". Encyclopedia of Occultism & Parapsychology(Thomson Gale). ISBN 978-0-8103-9487-2.
  • Paramahansa Yogananda, Autobiography of a Yogi, ISBN 978-0-87612-083-5
  • Blackmore, Susan (1991). "Near-Death Experiences: In or out of the body?". Skeptical Inquirer 1991, 16, 34-45. Committee for Skeptical Inquiry. Archived from the original on 2008-04-19. Retrieved 2008-06-17
  • Hoppál 2005: 15
  • Dodds, E.R. Proclus: The Elements of Theology. A revised text with translation, introduction, and commentary, 2nd edition 1963, Appendix.
  • Pagel, Walter (1967). William Harvey's Biological Ideas. Karger Publishers. pp. 147–148.ISBN 3-8055-0962-6
  • John Gregory, The Neoplatonists, Kyle Cathie 1991 pp15–16