Артур Шопенхауер

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Артур Шопенхауер
Arthur Schopenhauer Portrait by Ludwig Sigismund Ruhl 1815.jpeg
Артур Шопенхауер портрет 1815
Роден Артур Шопенхауер
22 февруари 1788
Данциг,Кралство Прусија (денес Гдањск,Полска)
Починал 21 септември 1860
Франкфурт на Мајна
Познат Философ, Етичар, Естетичар
Татко
Родители Хајнрих Флорис Шопенхауер(1747–1805), Јохана Хенриета Троазиенер Шопенхауер (1766–1838)

Артур Шопенхауер (германски: Arthur Schopenhauer; 22 февруари 1788 во Данциг денешен Гдањск (Полска) - 21 септември 1860 во Франкфурт на Мајна) — германски филозоф, автор и учител. Тој бил син на авторката Јохана Шопенхауер и брат на авторката Адела Шопенхауер.

Шопенхауер се занимавал со наука, која зафаќала опширни области од етиката, метафизиката и естетиката. Тој се гледал себеси како ученик и како целосен Кантиниан, чија филозофија тој како подготовка за неговата наука ја зафатил. Други наклонетости кон својата наука ги има од Идејни учења од Платон и од останатите следбеници на источната филозофија. Меѓу филозофијата на 19 век создал своја лична позиција кон субјективна идеализација.

Биографија[уреди]

Семејството Шопенхауер го напуштило Данцинг во 1793 година, откако градот по втората поделба на Полска се присоединил кон Прусија. Хајнрих Флорис Шопенхауер по ова, создал нова негова купопродажна стоковна куќа во Хансетучкиот град Хамбург. Од друга страна, неговиот син Артур кој го имал тој за фамилијарен традиционален купо-продажен занает наклонето го испратил во приватно школо.

Татко му го видел ова како прекулакомност и од друга страна му понудил долготраен одмор низ северо-централна Европа. Артур се согласил и отишол, после неколку месеци од учење на англиски јазик во Вимболдон, од 1803 до 1804 година патувал низ Холандија, Англија, Швајцарија и Австрија.

Од септември до декември 1804 година почнува Шопенхаусер, од посакуваност на неговиот татко, во Данциншко купопродажната куќа Јакоб Кабрун, со кој татко му бил спријателен. До таму го придружувала неговата мајка. Во 1805 година се враќаат во Хамбург и ја почнува неговата купо-продажна наука во Јениш (германски: Jenisch). Во април, истата година, татко му добива, од неразјаснети причини, една смртоносна незгода. По отпуштањето на татковата династија во септември 1806 година се преселува мајка му со неговата, подоцна авторка, сестра Адела Шопенхауер во Вајмар (германски: Weimar).

Aртур останува, не се преселува затоа што е слободен да се одлучи за следниот потек со почнатиот занает и неговото купо-продажно учење и се двоуми дали да се одлучи за друга, духовно-наклонета наука. Учењето го продолжува во јуни 1807 година после добиениот совет од Карл Лудвиг Ферновс, ученик на гимназискиот директор од градот Гота. Ама, во истата година се преселува како неговата останата фамилија во Вајмар, каде во неговиот тогашен живот, најважен даскал Франц Пасов го запознава.

Младиот Шопенхауер одржува однос со Јоханес Даниел Фалк и Захариас Вернерr. Во 1809 се заљубува несреќно во триесет и две годишната Каролина Јагеман. Артур како беќар виден во 1815 од страна на Л.С. Рух е опишан вака: {{Цитат|Полногодишен станар го доби својот дел од татковото наследство исплатено. Спроти ова добровидено наследство стана сакан и слободен од финансиски грижи. Во 1809 година почнува на университетот Готинген [Германски:Universität Göttingen] медицински науки сто за брсо ги откажува за Филозофија-науки. На (новиот-пак) университет Јена (германски: Universität Jena) за неговата неговата докторина Шопенхауер, на 18-ти октомври 1813 година поточно, за неговата логичха писмена задача, наречена Преку четиримерните Корени на реченицата од дофатливи причини (германски: Über die vierfache Wurzel des Satzes vom zureichenden Grunde) конечно ја добива титулата доктор по филозофски науки.

Меѓу првите читачи припаѓал познатиот (во германската филозофија) Јохан Волфганг Гете (германски: Johann Wolfgang Goethe). Гете уште пред ова имал поврзаност со мајка му Шопенхауер, која држела еден литературен салон и во Вајмар. Шопенхауер многу го почитувал Гете ама со „Њутновата теорија“ пријателството меѓу нив се разделило. Од друга страна, преку Фридрих Мајер Шопенхауер се запознал со браманизмот (германски: Brahmanismus). Bo 1814 се недоразберува со мајка си и се враќа во Дрезден (германски: Dresden), каде тој се движи во литературни кругови и во богатите градски библиотеки. Во 1815 отвара 'Бои-занает-учење', насловено: Преку видон и Боите [Германски: Über das Sehn und die Farben]. Оваа изјава станала кореспонденција на Ѓуте и се појавува во 1816 во печат.

Библиографија и филозофско учење[уреди]

Крајно очекувано го призавршува неговиот главосмер во науката насловен ‘Светот како Волја и Претстава’ [Германски: Die Welt als Wille und Vorstellung] главосмер кој, во почетокот на 1819 во библисќиот институт Ф.А. Брокхаус Германски: [Bibliographischen Institut F.A. Brockhaus] се појавува и кој подоцна се проширува и продлабочува. Филозофот уште од овој момент се одушевувал од значеноста на својата работа, иако од финансиелска страна непродавлива испаѓала.

Краткото работење на Шопенхауер со неговиот издавач останува како последнотраен животен документ.

Што е модерно на Шопенхауерниот главосмер (се мисли на науката негова) е што со него се истакнал како Филозоф-писател.

Неговата долготрајна војна против ‘грешки во реценици’, во која тој се гледал како таткото сто го насочил овој пад од своја-способност, своја-способност од ‘пред-решително мислење’ и неговата свест, добива едно значајно значање. Авторот се гледал како чувач на Германскиот јазик и забранил поради тоа некои граматични грешки што ги пишал исто и во манускрипти да се исправат, и со тоа го оставил речникот на неговиот јазик од тоа време да се памети (значи акцентон).

Поради ова, се задоцнува неговата почетна серија, што задоцнува на ‘Лајпицовата Книга Семинар’ во Септембер 1818. Ама тој себеси се видел како напреден и во исто време лошо платен писател и го пререкол следново кон тоа: ‘сево ова, на некои денови е вака од различни ставови на‘некои господа’ чиј својзбор, чин, ветеност и воздржаност, две различни мислења има...Јас не имам пишани дела за таква цел, како што совеста на незначеноста од незначниот има; Туку нештото што долготрајно премислено и со многу осет и пристојност напишано дело, преку печатон како значајна зачуваност сакам да го споделам и донесам. Што од него Вие Господа не мене ќе ме видите и критикувате со јазик кој го користите кога си муабетите со други писатели, на неписмени текстови и слични непрофесионални шкрибанизи со кој јас немам ни сакам никаква/некоја врска освен користењето на боја за пишуванје и пердувон’.

Германски: ‚Es liegt am Tage, dass bei Ihnen Wort und That, Versprechen und Halten, zwei sehr verschiedene Dinge sind. […] Ich habe nicht des Honorars wegen geschrieben, wie die Unbedeutsamkeit des Selben von selbst beweißt; Sondern um ein lange durchdachtes und mühsam ausgearbeitetes Werk, die Frucht vieler Jahre, ja eigentlich meines ganzen Lebens, durch den Druck zur Aufbewahrung und Mitteilung zu bringen. Woraus folgt, daß Sie nicht etwa mich anzusehen und zu behandeln haben wie Ihre Konversationslexikons-Autoren und ähnliche schlechte Skribler, mit denen ich gar nichts gemein habe als den zufälligen Gebrauch von Tinte und Feder‘.

По ова завидувањето на Брокхаус паднало остро долу. Тој одтогаш го зборувал Шопенхауер како Горд-Господа...’чии дела ѓоомити во својата духовна гʼрдост и отвореност повеќе на една позајмена кочија неголи филозовска заклуреност како сто ѓи замислував изгледаа(т)...Се надевам само, да не... моите приметувања, кон вашите Главноводни дела во заложниство отидат,.

Во 1819 година приватно-школуваниот Шопенхауер оди на одмор во Италја, кој преку Венеција, Рим, Неапал и [Паустум] во Мајланд застанува. Во Јуни,овде го стигнува веста дека Данциската Банка Л.А. Мухл [германски: Danziger Bankhauses L. A. Muhl] во која тој еден дел од неговото богатство заверено имал, пропаднала. Поради тоа, го преќинува одморон и оди да испита се со свои очи, момент во кој пак ќе си замери со мајка си.

Но како и да е, ова му создава задоцнености во негоиот смер и во 1820 година, една година подоцна, ги започнува учителните занимавања во тогаш штотуку-започнат университет ʼБерлиски Университетʼ германски :Berliner Universität. Овде станува популарен по кавгата со Хеѓел германски: Hegel. Кавгата станува откако неговите предавања истовремено се предаваат со на Хегел. Ама оти тој бил познаен од учениците бил повеќе посетуван од Шопенхауер. Па по некое време, почнал да ја незамара филозофијата на университетот несамареност сто кон крајот на 1821 година, откако банката ѕспеала да му исплати сума, ја зел и си го продолшил одморон во Италија.

Од 1821 има неколкугодишна врска со тогашната 19-годишна Каролина Медон. Послем престој во градобите Минхен Гермнски: München , Бад Гастејн Германски: Bad Gastein и Дресден Германски: Dresden, поради лекувачќи причини,се враќа во Април 1825 година во Берлин назад и пробал одново университетска насока да создаде. Иако неговата ‘Светот како Воља и Замисленост’ од Жоан Паул Jean Paul, неговите идеи не дојдоа до ‘резонантен цут’. По избув на Колера-Епидемија во Берлин одлетува Шопенхауер во 1831-поинаку од Хегел, на која и поднал под раце-, за градот Франкфурт на Мајна, каде сто ја поминува зимата. На годишна возраст од 43 години пак се заинтересирува во млади моми, 17 годишната Флора Вајс Германски: Flora Weiss, која го ама одбива. По еден престој во градот Манхајм во Јули 1832 година до Јуни 1833 се одлучѕва на 6 Јули 1833 да остане овде за секогаш. Артур Шопенхауер беше човек кој сам си го тераше патот и со никој друг во науката, -само-терач-. Во научните кругови беше познат под прекарот „Запознаенливиот Никој“.

Денскиот тек на Филозофот, кој во 1826 година по долготраен молк со неговиот главосмер Преку Жељата и Природата се појавува со збор,беше строг. На пример: наутро-работа над работната маса, флејта свирење редовно пред ручек. Ручоците според неговите биографи ѓи купувал од Меани. На 55 годишна возраст, кој до тогаш живеел под ќирии, си обезбедил великопаластен стан пред текон на реката Мајна. Но великопаласниот Стан број 17, небило местото во кое тој се опишува послем неговата смрт дека умрел, туку во број 16.

Наместо во второто издание, во 1837 година Шопенхауер си изборува умнен присвој кон збирката на великанон на западната филозофија,(врз чие западно-мисљење и филозофија од секогаш и во денешнината почнува да се шири од и се проширува (!) [ова е вашно за ученици на филозофија, социологија, законодавство, моралност(!) да го знаат]), ‘Критика на Чистите Свести’ Германски: Kritik der reinen Vernunft’од филозофон Имануел Кант гермаснки Immanuel Kants успешно.

1838 година неговата мајка умира,иста година во која ‘Норвешкото Крално Збирство на Природни Науки’ неговата ‘[За,Кон, Преку] Cлободата на Човечќите Жељи’ наградува. Две години подоцна, во 1841 година се печати оваа, заедно амам со друго некрунисано дело, ‘[За, Кон, Преку], двата темелни проблеми на Етиката’.

На друго место, во 1843, Фридрих Доргут Германски: Friedrich Dorguth во неговото дело Неточните Корени на Идеализамот Германски: Die falsche Wurzel des Idealrealismus иште дотогаш непознатиот Шопенхауер го замерува како ‘Мислач’ од светско значење. 1843 го извадува Шопенхауер неговиот втор дел од неговото главoсмер-дело, и го замолува издавачот Хејнрих Брокхаус Германски Heinrich Brockhaus на кое е то ј челник, да го објави. По еден писмен-диалог, кој од обете страни со респект се однесувал, се појавува во 1844 неговата работа, со некои измени, такада вториот дел од Светон како Жеља и Замисленост излева. Рихард Вагнар Германски Richard Wagne го објавува делото Прсенот на Замаглувањаш[та] Германски Der Ring des Nibelungen. Јулиан Фрауенстедсевото Германски Julius Frauenstädts објавува Писмо за Шопенхауер[овата] Филозофија . Во Мај 1857 година Фридрих Хебел Германски Friedrich Hebbel Шопенхауер заедно со Вилхем Јорданс Германски Wilhelm Jordans, значи, ми тргнува како великан во сферата на филозофија, луѓе-големоумзи- го посетуваат итн. Во лето 1859 година спасува девет годишно дете од давење. Но спроти популарноста кон нежниот пол се обрнува со негатива, како оваа.