NGC 1837

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
NGC 1837


Соѕвездие Маса
Епоха Ј2000.0
Положба
Ректасцензија 5 h 4 m 55,9 s
Деклинација - 70° 42' 51"
Податоци од набљудување
Вид на објект отворено ѕвездено јато
Морфолошки вид OCL
Привиден сјај
(видлив)
10,6
Физички податоци
Привидни димензии 1,3' x ?'
Историја
Откривач Џон Хершел
Откриена 3 ноември 1834
Други ознаки ESO 56-SC59, in LMC

NGC 1837 е отворено ѕвездено јато во соѕвездието Маса, кое се наоѓа на списокот на Новиот општ каталог на објекти на длабокото небо. Објектот претставува Дрееров објект.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1837 се споменува и како ESO 56-SC59, in LMC.

Откривање[уреди | уреди извор]

Објектот е откриен на 3 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала дијаметар со ширина од 18,7 cm.

Податоци[уреди | уреди извор]

Податоци од набљудување[уреди | уреди извор]

Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1837 е од видот OCL.[1] Видливиот сјај со голо око изнесува 10,6 mag.[2] NGC 1837 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1,3'.[2]

Астрономски податоци[уреди | уреди извор]

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 h 4 m 55,9 s, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 70° 42' 51".[3]

Други поделби[уреди | уреди извор]

Проучување на NGC 1837 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката . Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9165.

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]


Надворешни врски[уреди | уреди извор]