Студио 54

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Студио 54
Studio 54 logo.svg
Логото на Студио 54 дизајнирано од Џилберт Лесер[1]
Општи податоци
Адреса254 улица, Менхетен
Координати40°45′51″ СГШ; 73°59′02″ ЗГД / 40.764303° СГШ; 73.983829° ЗГД / 40.764303; -73.983829
Отворена1977
СопственикRoundabout Theatre Company
Проектирање и изградба
АрхитектЕуген де Роса[2]
Други податоци
Седишта1.006 (519 /487 мезанин)[3]

Студио 54 е светски познат[4][5][6] ноќен клуб и дискотека во Њујорк. Основан е и создаден од Стив Рубел и Иан Шрегер во 1977 година, а потоа продаден во 1980 година на Марк Флишмен,[7][8][9] кој повторно го отворил клубот откако бил затворен по обвинувањето на Рубел и Шрегер за даночно затајување. Во 1984 година, Флишмен го продал клувот, кој продолжил да работи до 1991 година. Клубот првобитно бил наречен Гало опера хаус, и бил отворен во 1927 година, а потоа името го сменил неколкупати, за да на крајот го добие името Си-Би-Ес радио и телевизија, Студио 54. Од ноември 1998 година служи како место за продукцијата на Раундабт театар компани (Roundabout Theatre Company), со истото име, Студио 54.[10] Посебно работи ресторан и ноќен клуб со име „Под 54“ (54 Below), во подрумот на зградата.[11]

Историја[уреди | уреди извор]

Студиото е затворено на забаа во февруари 1980 година, кога Дајана Рос пеела. Меѓу гостите таа вечер биле: Рајан О`Нил, Фара Фосет, Мериел Хемингвеј, Ричард Гир, Џек Николсон, Силвестер Сталоне и други. Шрегер и Рубел се обвинети за даночна измама и поминале 13 месеци во затвор.[12][13][14]

Меѓу редовните гости на Студио 54 биле: Енди Ворхол, Лајза Минели, Бјанка Џегер, Елизабет Тејлор, Мик Џегер, Џери Хол, Деби Хари, Грејс Џонс, Мајкл Џексон, Келвин Клајн, Елтон Џон, Рик Џејмс, Тина Тарнер, Силвија Мајлс, Феј Данавеј, Марго Хемингвеј, Пет Кливленд, Џенис Дикинсон, Фреди Меркјури, Томи Халфигер, Микаил Баришников, Дајана Рос, Лу Рид, Ал Пачино, Шер, Дејвид Боуви, Вуди Ален, Иман, Салвадор Дали, Робин Вилијамс, Џон Траволта, Беверли Џонсон, Аманда Лир, Жаклин Кенеди Оназис, Џералдо Ривера,[15][16] Брук Шилдс,[17] Актерот Ал Корли бил вратар кон крајот на 1970-те години.

Литература[уреди | уреди извор]

  • Anthony Haden-Guest. The Last Party: Studio 54, Disco, and the Culture of the Night (New York: William Morrow and Company, 1997) ISBN 978-0688160982
  • Jack Ricardo. Last Dance at Studio 54 (2012) ISBN 978-1-4675-1362-3
  • Steven Gaines and Robert Jon Cohen. The Club, a Novel (New York: William Morrow and Company, 1979)

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Cook, Joan. „Gilbert Lesser, 55, Poster Designer For Plays and Promotion Director“, 30 август 1990.
  2. „Studio 54“. Internet Broadway Database. The Broadway League. конс. January 19, 2008. 
  3. „Rent a Venue: Studio 54“. Roundabout Theatre Company. конс. 2014-07-10. 
  4. http://www.history.com/this-day-in-history/studio-54-opens
  5. http://www.vanityfair.com/news/1996/03/studio-54-nightclub-new-york-city
  6. http://www.bbc.com/news/magazine-17829308
  7. Itzkoff, Dave (January 16, 2013).
  8. Itzkoff, Dave (January 22, 2013).
  9. Nobile, Philip (May 7, 2007).
  10. „A Short History of Roundabout Theatre Company“. Архивирано од изворникот на 2010-12-21. 
  11. „Feinstein's/54 Below – Broadway's Supper Club“. 54below.com. конс. 2016-01-01. 
  12. Studio 54 owners admit tax evasion“, 2 ноември 1979, стр. 12A.
  13. Neill, Michael; Little, Benilde; Gross, Ken (14 август 1989 г). Steve Rubell, Studio 54's Puckish Ringmaster, Follows His Club into History. „People“ том  32 (7). http://www.people.com/people/archive/article/0,,20120955,00.html. 
  14. Abrahams, Andrew (10 декември 1990 г). With Prison and Steve Rubell's Death Behind Him, Studio 54's Ian Schrager Is Back on Top with a Hot New Hotel. „People“ том  34 (23). 
  15. Gleick, Elizabeth (2015-01-01). „Geraldo Rivera“. People.com. конс. 2016-01-01. 
  16. „Geraldo's Last Laugh“. Nymag.com. конс. 2016-01-01. 
  17. Error on call to Template:Cite interview: Parameter subject (or last) must be specified Retrieved on 2011-07-21.