Специфичен топлински капацитет

Специфичната топлина (c) го претставува количеството топлина потребна за зголемување на температурата на една единица маса од некое тело за една единица температура:

Џозеф Блек, еден од првите научници што го користел овој концепт

${c}={\Delta Q \over m\Delta T}$

Во SI специфичната топлина се изразува во единицата Ј/(kg·K).

Специфичната топлина се користи како помошно средство во физичкиот закон на пропорционалноста, кој гласи:

Промената на внатрешната енергија (ΔE) на телото е пропорционална на масата на телото (m) и промената на температурата (Δt). Или, искажано со математичка формула:

$\Delta {E}={c}\cdot {m}\cdot \Delta {t}$

Овој закон важи под услов телото да не ја менува својата агрегатна состојба.

Специфичната топлина на врстите тела и течностите е непроменлива величина зависна само од хемиската структура на телата и независна од нивниот облик и големина.

Кај гасовите, пак, специфичната топлина зависи од видот на гасот, и затоа кога се зборува за специфичната топлина на гасовите се подразбираат стандардни услови (c_v).

Специфична топлина на некои тела

Оваа табела содржи податоци за специфичната топлина на некои хемиски елементи и соединенија:

Супстанција	Агрегатна состојба	Специфична топлина J/(kg·K)
Алуминиум	цврста	900
Легура на бакарот и цинкот	цврста	377
Бакар	цврста	385
Дијамант	цврста	502
Етанол	течна	2460
Злато	цврста	129
Графит	цврста	720
Железо	цврста	444
Литиум	цврста	3582
Жива	течна	139
Нафта	течна	≈ 2000
Вода	течна	4186
	цврста (0 °C)	2060
Таму каде не е поинаку назначено се употребени стандардни услови