Предна самогласка

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Табела на самогласки по МФА
Предни Речиси​предни Средни Речиси​задни Задни
Затворени
Blank vowel trapezoid.svg
iy
ɨʉ
ɯu
ɪʏ
ʊ
eø
ɘɵ
ɤo
ɛœ
ɜɞ
ʌɔ
æ
aɶ
ä
ɑɒ
Речиси затворени
Полузатворени
Средни
Полуотворени
Речиси отворени
Отворени
Самогласките во парови се: незаоблена • заоблена

Помош за МФА • легенда • табела • Loudspeaker.svg табела со звуци • погл.

Предна самогласка е вид на самогласен глас во извесни јазици. Карактеристично за предната самогласка е тоа што јазикот се става што е можно понапред во устата без да направи препрека која би ја направила согласка. Понекогаш се нарекуваат и светли самогласки бидејќи оддаваат впечаток како да звучат посветло од задните.[1]

Во македонскиот јазик, предни самогласки се а, е и и.[2][3] Според Меѓународната фонетска азбука (МФА), постојат следниве предни самогласки:

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Tsur, Reuven (февруари 1992). The Poetic Mode of Speech Perception. Duke University Press. ISBN 0-8223-1170-4. 
  2. Кепески, Круме (1990). Граматика на македонскиот литературен јазик (X издание). Скопје: Просветно Дело. стр. 60. 
  3. Кепески ја наведува „а“ како задна самогласка