Праќка

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
праќка
праќка

Праќка е вид на оружје, кое својот напад го базира на фрлање со проектили, на непријателот. Онаа што е типично за праќка е тоа што за разлика од различните лакови користат проектили кои се тапи (на пр. камен). Праќка е општопозната како овчарско оружје. Праќка се состои од мала торбичка која се наоѓа помеѓу две долги јажиња. Кога проектилот (каменот) се стави во торбичката двете јажиња се фаќаат со едната рака и силно се замавнува околу главата, и во одреден момент едно јаже се пушта, оваа овозможува проектилот да лета во права линија.

Праќка е многу евтино и едноставно оружје за изработка. Се користи во лов , но и во борби. И денес е интересна на спортистите, додека има многу импровизации во оваа оружје.

Додека проектилите за праќка се вообичаени на археолшки наоѓалишта, праќките се многу ретки, поради самиот материјал од кој што се изработувале, праќките бргу се деградираат.

Давид и Голијат[уреди | уреди извор]

Праќка се споменува и во Библијата што претставува најстар запис за оваа оружје. Овој дел од Библијата е напишан околу 1000 година пред новата ера, но опишува настани од неколку векови порано.

Во Библија борбата се одвива помеѓу Давид и Голијат, каде Давид овчар без оклоп на себе и наоружен е само со праќка. Противник му бил Голијат борец, шампион со тежок оклоп на себе, нивната борба претставува војна помеѓу Филистеја и Израел. После само еден прецизен истрел Давид успеал да го совлада Голијат.

Приказната нагласува дека праќката е оужје од низок ранг, меѓутоа во вешти раце може да биде многу ефикасно.

Праќка во средновековниот период[уреди | уреди извор]

Европа[уреди | уреди извор]

Во средновековниот период праќка била во изумирање, користена е само Праќка на стап, а праќката опстанала само во форма на големи опседни направи. Иако и понатаму пронаоѓала примена во ловот.

Роња[уреди | уреди извор]

Постои уште еден вид на праќка кај која краевите на јажето се врзани за еластична, најчесто гумена трака со должина околу 20 cm. И додека кај класичната праќка предметот на фрлање (на пр. камен) се фрла со една рака, се завртува како пропелер и кога добие соодветна брзина (кинетичка енергија) едниот крај на праќката се пушта, кај роња еластичниот крај е во едната рака, а кожичката со каменот во другата. Испалувањето повеќе потсетува на растегнување на стрела. Роња е попрециза, но со помал домет од праќка.

Види уште[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]