Пасош

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Предната корица на современ македонски биометриски пасош

Пасош е патна исправа за патување во странство, освен во посебни случаи кога државите меѓсебно, преку билетарни спогодби, дозволуваат влез на својата територија со лична карта. Зборот пасош доаѓа од унгарскиот збор paszus, кој пак е изведен од германскиот збор Pass.

За време на престојот во странство, патната исправа служи за потврдување на индентитетот и како доказ за државјанство. Носителот на пасошот е должен губењето документите да го пријави без одложување на надлежните органи за издавање патни исправи и виза, а во странство најблискиот дипломатски или конзуларното претставништво на државата, кое има обврска да пружи конзуларна помош и заштита.

Во 2018 година, пасошот на Јапонија овозможувал патување во најголем број земји без виза - дури 189, а на второто место биле пасошите на Сингапур и на Германија (188 земји), а германскиот пасош бил на првото место во претходните пет години. На третото место во 2018 година биле пасошите на: Јужна Кореја, Финска, Франција, Италија, Шпанија и Шведска.[1]

Видови[уреди | уреди извор]

Постојат повеќе видови пасоши:

Некои земји издаваат и посебен пасош за малолетни лица, кој се нарекува детски пасош.

Поврзано[уреди | уреди извор]

Литература[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Најјак пасош во светот“, Betty магазин, година V, број 54, август 2018, стр. 8.