Бобан Марковиќ

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Бобан Марковиќ
Основни податоци
ПотеклоВладичин Хан, СР Србија, СФРЈ
Жанр(ови)Српски фолк
Светска музика
Џез
Инструмент(и)Труба

Бобан Марковиќ е српски ромски свирач на труба и водач на ансамбл од Владичин Хан .

Оркестар Бобан Марковиќ[уреди | уреди извор]

Оркестарот Бобан Марковиќ е балкански месиг бенд од Владичин Хан, јужна Србија, што јасно може да се слушне во нивната музика. Тие освоиле неколку најважни награди („Златна труба“, „Прва труба“ и „Најдобар оркестар“) на фестивалот за труба во Гуча, наречен „Драгашевски Сабор“, кој се одржува секој август во градот Гуча во централна Србија, од 1961 година.

Оркестарот Бобан Марковиќ ја освоил наградата „Најдобар оркестар“ на 40-та „Сабор“ во Гуча, август 2000 година. Тие ја освоиле наградата „Најдобар концерт 2000“ за нивниот концерт со Феликс Лајко . Во Гуча, на „Драгашевски Сабор 2001“, Бобан Марковиќ ја освоил „Првата труба“.

Бобан Марковиќ Брас Бенд, исто така, придонел за песна во „Unblocked (Music from the Eastern Europe)“, во превод „Одблокирано (Музика од Источна Европа)“, компилација на „Елипсис артс“ во Соединетите држави. Оркестарот бил прикажан на две нумери на „Srbija: Sounds Global”, серија накомпилации издадени во 2000 година од Радио Б92, и на почетната патека на „Srbija: Sounds Global 2“, која била објавена во ноември 2002 година од Б92.

Тие извеле музика за еден од филмовите на Емир Кустурица : „ Подземје“, како и за други во балканското кино. Тие се главните ликови на документарниот филм „Конкуренција“ и се прикажани понатаму во „Гуча “, документарен филм за српскиот фестивал на труба. Марко Марковиќ ја играл и улогата на Ромео во музичкиот филм „Гуча - далечна труба“ од Душан Милиќ .

Тие свиреле на фестивали и концерти во Португалија, Грција, Швајцарија, Белгија, САД, Канада, Романија, Холандија, Унгарија, Велика Британија, Шведска, Финска, Русија, Полска, Италија, Австрија, Монако, Германија, Франција, Данска, Израел, Шпанија, Словенија, Словачка, Хрватска, Чешка, Турција и на многу свадбени забави.

Во 2000 година на Фестивалот Сизит во Унгарија, тие играа на „Светската музичка сцена“ пред толпа од 15 000 луѓе.[се бара извор] Истовремено, во Нетворк Рекордс, го објавиле двојното ЦД „Самит Златниот месинг“ - Антологија од 40 години во Гуча, за кое оркестарот Бобан Марковиќ го отворил албумот со 4 песни.

Редовниот звук на бендот се подобрува со уште 2 перкусионисти. Од октомври 1999 година, тие исто така изведуваат со младиот виолист Лајко Феликс програма наредена од Лајко Феликс и Бобан Марковиќ. Во последно време, групата се отворила за повеќе соработки, едната со австрискиот дует Атвигер и другата со Френк Лондон'с Клезмер Брас Ол Старс Ди Шикере Капелие. Заедно тие го формирале Братството на Месинг.

Марко и Бобан Марковиќ

Синот на Бобан Марковиќ, Марко, со групата свири од 2002 година. За време на двете години поминати на турнеја со бендот, 17-годишниот Марко станал главен солист и аранжер на групата. И Бобан и Марко се прикажани во филмот „Усти Опре“, документарен филм со други познати цигански музичари, како и во Гуча, документарен филм за српскиот фестивал на труба. „Усти Опре“ премиерно бил прикажан на фестивалот во август 2005 година.

Дискографија[уреди | уреди извор]

  • „Хани Румба“ (1997) ( ИТММ )
  • „Златна труба“ (1998) ( Златна труба ) ( ПГП-РТС )
  • „Срце Циганско“ (2000) ( Циганско срце ) ( Х Продукцио )
  • „Милениум“ (2000) (Х Продукцио)
  • „Бистра Река“ (2002) (Х Продукцио)
  • „Живеј во Белград“ (2002) ( Пирана Мусик )
  • „Бобан и Марко“ (2003) (Пирана Мусик)
  • „Ветување (Балкан микс)“ (2006) (Пирана Мусик)
  • „Ветување (меѓународен микс)“ (2006) (Пирана Музик)
  • „Оди Марко оди! Месинг лудило “ (2007) (Пирана Мусик)
  • „Девла“ (2009) (Б92)
  • „ Балканска битка битка “ (2011) заедно со Фанор Киокарлиа (Асфалт Танго Рекордс)
  • „Златни рогови: Најдоброто од Бобан и Марко Марковиќ Оркестар“ (2012) (Пирана Мусик)
  • „Цигански Манифест“ (2013) (Пирана Мусик)

Надворешни врски[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]