Иван Вазов

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Иван Вазов (9 јули 1850 во Сопот - 22 септември 1921 во Софија) бил поет и академик од Бугарија. Често пати се нарекува патријарх на бугарската литература. Во периодот од 7 септември 1897 до 30 јануари 1899 година бил министер за образование и наука на Бугарија

Иван Вазов

Детство[уреди | уреди извор]

Младост[уреди | уреди извор]

Софиски период[уреди | уреди извор]

Песни[уреди | уреди извор]

Девојчето Василка.

Вазов напишал песна за девојче кое е славено во Бугарија што добило шлаканица. Васка Зојчева била ќерка на Данаил и Љуба Зојчеви од Прилеп[се бара извор]. Нејзиниот татко Данаил бил член на Прилепскиот комитет на ВМОРО до Хуриетот, но и потоа работел за револуционерната организација[се бара извор].

На 14 октомври, 1912 година, на Камениот мост во Скопје, на пречекот на српскиот престолонаследник и водач на српската армија Александар Караѓорѓевиќ, истиот побарува од Зојчева да се изјасни по однос на својата етничка припадност[се бара извор]. Очекувајќи дека девојчето ќе каже Србинка, тој физички ја нападнал со шлаканици кога таа одговорила дека е Бугарка.[1] [2]

Овој настан наидува на силна реакција во Бугарија, што дури и општественикот Иван Вазов пишува стихотворба во 1913 за него.[3]

Поради овој случај, Васка Зојчева е вклучена во секција “Маченици” во алманахот “Македонија”, а се споменува и во книга на Кирил Прличев.[4][5]

Дела[уреди | уреди извор]

Романи[уреди | уреди извор]

  • Под јармот
  • Нова земја
  • Светослав Тертер
  • Казаларска царица

Приповести[уреди | уреди извор]

  • Митрофан и Дормидолски
  • Немили-недраги
  • Стричеви
  • Нора

Зборници[уреди | уреди извор]

  • Приказни 1881-1901
  • Шаролик свет
  • Утро во Банки
  • Приказни 1901-1921

Збирки песни[уреди | уреди извор]

  • Прапорец и гусла
  • Тагата на Бугарија
  • Ибавување
  • Мајски букет
  • Гусли
  • Италија
  • Полиња и гори
  • Сливница
  • Звуци
  • Поеми
  • Скитнички песни
  • Под нашето небо
  • Јоргован ми замириса
  • Љубав и природа

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Коста Црнушанов, “Македонизмот и отпорот против него”, Универзитетско издание Св. Климент Охридски, Софија, 1992
  2. Mercia MacDermott. FOR FREEDOM AND PERFECTION. The Life of Yané Sandansky. Journeyman, London, 1988.
  3. Бобчев, Стефан (1915). Какво бълнуват сърбите. София. 
  4. Алманах Македония, София, 1931
  5. Кирил Прличев, “Српските жестокости во Македонија (1912-1913)”, Софија, 1917

Надворешни врски[уреди | уреди извор]