IC 462

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
IC 462


Соѕвездие Октант
Епоха Ј2000.0
Положба
Ректасцензија 20 ч 48 м 27,6 с
Деклинација -78° 4' 8"
Положбен агол 76°
Податоци од набљудување
Вид на тело галаксија
Морфолошки вид Scd
Привиден сјај
(видлив)
14,8
Привиден сјај
(во честот. појас.)
15,5
Површински сјај 14,2 m/лм2
Физички податоци
Привидни димензии 2,3' x 0,3'
Историја
Откривач Делајл Стјуарт
Откриена 22 септември 1900
Други ознаки ESO 26-6, FGCE 1519

IC 462галаксија во соѕвездието Октант, заведена во Новиот општ каталог на објекти на длабокото небо.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 462 се споменува и како ESO 26-6, FGCE 1519.

Откривање[уреди | уреди извор]

Објектот е откриен на 22 септември 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.

Податоци[уреди | уреди извор]

Податоци од набљудување[уреди | уреди извор]

Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 462 е од видот Scd.[1] Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 14,2 m/лм2.[2] IC 462 има привидни димензии од 2,3' х 0,3'.[2]

Астрономски податоци[уреди | уреди извор]

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 48 м 27,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -78° 4' 8".[3] Положбениот агол на објектот е во износ од 76°.[2]

Други поделби[уреди | уреди извор]

Проучување на IC 462 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 65426.

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

Користена литература[уреди | уреди извор]

  • Dreyer, J.L.E., New General Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars (1888), Index Catalogue (1895), Second Index Catalogue (1908). London: Royal Astronomical Society, 1953. (28,2157)

Надворешни врски[уреди | уреди извор]