IC 421

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
IC 421


Соѕвездие Паун
Епоха Ј2000.0
Положба
Ректасцензија 20 ч 11 м 17,1 с
Деклинација -71° 0' 46"
Положбен агол 178°
Податоци од набљудување
Вид на тело галаксија
Морфолошки вид Sb
Привиден сјај
(видлив)
13,9
Привиден сјај
(во честот. појас.)
14,7
Површински сјај 12,9 m/лм2
Физички податоци
Привидни димензии 1,2' x 0,3'
Историја
Откривач Делајл Стјуарт
Откриена 21 септември 1900
Други ознаки NGC 6876A, ESO 73-25

IC 421галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на објекти на длабокото небо.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 421 се споменува и како NGC 6876A, ESO 73-25.

Откривање[уреди | уреди извор]

Објектот е откриен на 21 септември 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.

Податоци[уреди | уреди извор]

Податоци од набљудување[уреди | уреди извор]

Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 421 е од видот Sb.[1] Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2.[2] IC 421 има привидни димензии од 1,2' х 0,3'.[2]

Астрономски податоци[уреди | уреди извор]

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 11 м 17,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -71° 0' 46".[3] Положбениот агол на објектот е во износ од 178°.[2]

Други поделби[уреди | уреди извор]

Проучување на IC 421 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 64222.

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

Користена литература[уреди | уреди извор]

  • Dreyer, J.L.E., New General Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars (1888), Index Catalogue (1895), Second Index Catalogue (1908). London: Royal Astronomical Society, 1953. (28,2157)

Надворешни врски[уреди | уреди извор]