Флоријан Гајер

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Слика која наводно го прикажува Флоријан Гајер

Флоријан Гајер фон Гибелштат (германски: Florian Geyer von Giebelstadt; ~ 1490 - 10 јуни 1525) — германски благородник, дипломат и витез. Се истакнал како предводник на народот за време на Германската селанска војна.

Ран живот[уреди | уреди извор]

Грбот на семејството Гајер: глава на овен

Роден околу 1490 година во замокот Гајер во Гибелштат, Долна Франконија, Баварија. По смртта на неговиот татко Дитрих (во 1492) и неговите двајца постари браќа, Флоријан Гајер го наследи семејниот замок и богатство. Во 1512 и 1513 година, тој бил гостин на дворот на кралот Хенри VIII во Англија, каде што се препоставува дека бил изложен на реформистичките идеи на Џон Виклиф и Лолардите. Во 1517 година, откако одбил да плати 350-години стари камати на црквата Нејмјунстер, Гајер бил екскомунициран.

Во 1519 година, Гајер служел под Казимир, Маргроф од Бранденбург-Кулмбах во армијата на Швабската лига против Улрих Дјук од Виртемберг и Готц фон Берлихинген во Мекмул . Подоцна истата година Брандебург-Кулмбах го испратил Гајер кај неговиот брат Албрехт Војк од Бранденбург-Прусија, кој тогаш бил најголемиот мајстор на Тевтонскиот ред, за да го поддржи во полско-тевтонската војна (1519-1521). Гајер го договорил примирјето со кое се завршила војната. Тој останал во служба на Бранденбург-Прусија до 1523 година, патувајќи во разни европски судови на дипломатските мисии.

Во 1523 година, Гајер го придружувал Бранденбург-Прусија во посета на дисидент (" протестантски") свештеникот Мартин Лутер во Витенберг. Се препоставува дека Гајер се приколнил на идеалите на Лутер на овој состанок.

Германска селанска војна[уреди | уреди извор]

Гајер, како и многу витези, првично застанал на страната на Лутер против римокатоличката хиерархија за време на протестантската реформа во Германија во 16 век.

Кога започнала германската селанска војна во 1524, поттикнати од учењата на Мартин Лутер, германските протестанти биле поделени по должината на класните линии. Протестантските селани и рударите, предводени од Томас Мунцер, почнале да ги превземаат фармите и рудниците. Мунцер, исто така, повикал на укинување на сите политички мислења, освен тие на царот (кој во Светото римско царство беше избран од страна на феудалците - а Мунцер тврдел дека понатаму ќе вклучува селани и рудари). Мартин Лутер сметал дека ова било претерано и се префрлил на страната на протестантските аристократи кои само сакале црковни реформи, повикувајќи ги селаните да ги спуштат рацете и да ги предадат своите фарми. Радикалната фракција на Мунцер заклучила дека Лутер бил предавник и продолжиле да се борат против католичките и лутеранските благородници.

Флоријан Гајер, заедно со група дисидентски витези од низок ранг и неколку стотици набрзина обучени селски милиции, ја формирале Црната дружина, што веројатно била единствената тешка коњаница во европската историја која се борела на страна на селската револуција. Со проверка на кралските и протестантските витези на бојното поле, Црната дружина дозволила мотивираната пешадија на Мунцер да постигнат низа победи и да ги ослободи огромните делови од германската внатрешност. Гајер станал народен херој во Франконија и цела Германија, и се смета дека зборовите „Ни крст, ниту круна“ биле изгравирани на сечилото на неговиот меч. [1] Сите страни го обвиниле за безобѕирно уништување на катедрали и замоци, егзекуции на господарите и свештениците од самите замоци и катедрали. Сепак, суровоста и степенот на овие активности се оспорува.

Како што се одвивала селанската војна, многу од бунтовничките селани се вратиле дома и повеќето витези, заедно со Гајер, му се придружиле на Мунцер и дезертирале. Самиот Мунцер бил поразен во битката кај Франкенхаузен и бил егзегутиран за кратко време.

Смрт[уреди | уреди извор]

Конфликтните извори на податоци сметале дека Гајер бил со дружината, а други сам во Ротинген по Битката кај Франкенхаузен. Црната дружина лажно била информирана за победата на Франкенхаузен и со заседа била нападната надвор од Инголштат. Тие успеале да се регрупираат, да се повлечат и да го зацврстат градскиот замок и катедралата. Катедралата била изгорена без преживеани, а замокот бил освоен по три напади. Еден дел од Црната дружина се ослободила, но повторно биле опкружени во блиските шуми. Ако Гајер ја водел Црна дружина преку битката кај Инголштат, се препоставува дека едвај избегал да си го спаси животот. Сепак, Гајер можно е да останал во Ротинген целото време додека чекал да се придружи на Црната дружина, на која и било забрането да влезе во градот. Подоцнежните обиди да се искорени сеќавањето за востанието ги замаглило овие детали.

Без разлика дали Гајер бил во Инголштад, тој бил еден од последните преживеани од армијата на Мунцер. Во ноќта од 9 до 10 јуни 1525 г. тој бил контактиран во Вирцбург од двајца службеници на неговиот брат Вилхелм фон Гумбах, кој имал намера да му помогне да ја разгори селската војна. Додека патувале заедно, тие го прободеле Гајер до смрт во шумата Грамшац во близина на Вирцбург. Почивалиштето на неговото тело е непознато.

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Ernst Bloch, Atheism in Christianity: the religion of the Exodus and the Kingdom (Herder & Herder: New York 1972) pp 272-3.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]