Тетрода

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Тетрода

Тетрода – вид на електронска цевка со четири електроди сместени во стаклен или мтален балон со вакуум. Загреаната катода емитува електрони кои одат кон позитивната анода.

Првата решетка, која се наоѓа меѓу катодата и анодата овозможува регулација на струјата во цевката и нејзина употреба во улога на засилувач или прекинувач. Втората решетка служи за смалување на капацитетот на анода-првата решетка, и со тоа овозможува засилување на сигналите со високи фреквенции без влез во самоосцилации. [1]

Историја[уреди | уреди извор]

За историјатот да се погледа статијата Електронска цевка.

Начин на работа и опис[уреди | уреди извор]

Триодата имала задоволителни карактеристики за некои намени, но постоеле и недостатоци: релативно мал фактор на засилување и слаба работа на високи фреквенции (заради релативно големиот капацитет анода-решетка). За да се отстранат овие слабости, произведени се тетроди кај кои е додадена и втора решетка (заштитна решетка, англ. screen grid, ознака G2) во просторот меѓу анодата и првата решетка.

Бидејќи втората решетка била под позитивен напон (но обично заземјена за наизменичен сигнал преку кондензатор), капацитетот анода-прва решетка паднал скоро на нула и овозможено е засилување на сигналот на многу повисоки фреквенции отколку кај триодата, без влез во самоосцилации. Друга предност на тетродате е многу поголем фактор на засилување заради значително намаленото влијание на анодниот напон на првата решетка. За жал, со воведувањето на втората решетка воведен и еден проблем. Електроните кои со голема брзина удирале во анодата исфрлале од неа секундарни електрони кои често завршувале на втората решетка. Ова ја зголемувало струјата на втората решетка, го смалувало факторот на засилување на тетродата и доведувало до изобличување на сигналот. Во екстремни случаи, ова можело да доведе до топење на втората решетка заради преголемата температура.

За засилување на моќност често е користена варијација на тетродата наречена млазна тетрода (англ. beam tetrode).

Примена[уреди | уреди извор]

Тетродите во електрониката главно се користени за високофреквенциско засилување.

Струјно-напонски карактеристики[уреди | уреди извор]

Струјно-напонски карактеристики на тетрода

За одредување на работната точка на тетродата (исто како и за триодата) се користеле струјно-напонски карактеристики кои ги обезбедувал произведувачот. Овие карактеристики ја прикажувале зависноста на анодната струја Ia од напонот на анодата Ua, напонот на првата решетка Ug1 и напонот на втората решетка Ug2.

На графиконот е прикажана карактеристика за постојан напон од 250 V на втората решетка. Може да се види дека при мали анодни напони доаѓа до заминување на приличен број електрони на втората решетка, па карактеристиката има таканаречена тетродна вдлабнатина. При повисоки анодни напони, ова сè помалку доаѓа до израз бидејќи попозитивната анода сè повеќе ги привлекува секундарните електрони. Сепак, на ова мора да му обрати внимание при поголеми наизменични напони на анодата.

Симбол[уреди | уреди извор]

Симбол на тетрода со индиректно загревана катода е прикажан на сликата.

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Principles of Electronic Communication Systems, Louis E. Frenzel, Glencoe/McGraw-Hill}-. ISBN 978-0-02-800409-9. pp. 299-300

Литература[уреди | уреди извор]

  • Electronic Devices, 6th edition, Thomas L. Floyd, Prentice Hall, ISBN 0-13-028484-X
  • Principles of Electronic Communication Systems, Louis E. Frenzel, Glencoe/McGraw-Hill, ISBN 0-02-800409-4

Надворешни врски[уреди | уреди извор]