Прејди на содржината

Секвенцирање на ДНК

Од Википедија — слободната енциклопедија

Секвенционирањето на ДНК е процес на одредување на низата на нуклеинска киселина - редоследот на нуклеотидите во ДНК. Вклучува кој било метод или технологија што се користи за одредување на редоследот на четирите бази: аденин, гванин, цитозин и тимин. Доаѓањето на методите за брзо секвенционирање на ДНК во голема мера ги забрзало биолошките и медицинските истражувања и откритија.[1][2]

Познавањето на ДНК секвенците станало неопходно за основните биолошки истражувања, ДНК генографските проекти и во бројни применети области како што се медицинската дијагноза, биотехнологијата, форензичката биологија, вирусологијата и биолошката систематика. Споредувањето на здрави и мутирани ДНК секвенци може да дијагностицира различни болести, вклучувајќи разни видови на рак, да го карактеризира репертоарот на антитела, и може да се користи за насочување на третманот на пациентите. Поседувањето брз начин за секвенционирање на ДНК овозможува побрза и поиндивидуализирана медицинска нега и за идентификување и каталогизирање на повеќе организми.

Брзиот напредок во технологијата за секвенционирање на ДНК одиграло клучна улога во секвенционирањето на комплетни геноми на луѓе, како и бројни животински, растителни и микробни видови.

Пример за резултатите од автоматизирано секвенционирање на ДНК со завршување на синџирот

Првите ДНК секвенци биле добиени во раните 1970-ти од академски истражувачи користејќи макотрпни методи базирани на дводимензионална хроматографија. По развојот на методите за секвенционирање базирани на флуоресценција со ДНК секвенцер, секвенционирањето на ДНК станало полесно и многу побрзо.

Поврзано

[уреди | уреди извор]
  1. Hargreaves, Adam (2017-08-24). „Introducing 'dark DNA' – the phenomenon that could change how we think about evolution“. The Conversation (англиски). Посетено на 2026-01-28.
  2. Behjati, Sam; Tarpey, Patrick S. (2013-12). „What is next generation sequencing?“. Archives of Disease in Childhood. Education and Practice Edition. 98 (6): 236–238. doi:10.1136/archdischild-2013-304340. ISSN 1743-0593. PMC 3841808. PMID 23986538. Проверете ги датумските вредности во: |date= (help)