Полска/Грчка желка

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Полска/Грчка|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}
Полска/Грчка желка
Научна класификација [ у ]
Непознат таксон (попр): Полска/Грчка
Вид: Полска/Грчка желка
Биномен назив
Полска/Грчка желка
Greek tortoise

Temporal range: Pliocene–Holocene Possible Late Miocene record
Photographed in Greece
Scientific classification edit
Kingdom: Animalia
Phylum: Chordata
Class: Reptilia
Order: Testudines
Suborder: Cryptodira
Superfamily: Testudinoidea
Family: Testudinidae
Genus: Testudo
Species:
T. graeca
Binomial name
Testudo graeca

Note allopatric ranges of "Maghreb" (T. g. graeca) and "Greek" (T. g. ibera) populations
Synonyms[2]
List
  • T. g. graeca
  • Testudo graeca

Linnaeus, 1758

  • Testudo pusilla

Linnaeus, 1758

  • Chersine pusilla

Merrem, 1820

  • Testudo mauritanica

A.M.C. Duméril & Bibron, 1835

  • Testudo mauritonica

Kercado, 1835 (ex errore)

  • Testudo whitei

Bennett, 1836

  • Peltastes mauritanicus

Gray, 1873

  • Testudo graeca graeca

Mertens, 1946

  • Testudo gracea

Nutaphand, 1979 (ex errore)

  • Testudo whitie

Highfield & Martin, 1989 (ex errore)

  • Furculachelys whitei

— Highfield, 1990

  • Testudo graeca sarda

Ballasina, 1995 (nomen nudum)

  • Testudo graeca whitei

— Artner, 1996

  • T. g. anamurensis
  • Testudo graeca anamurensis

Weissinger, 1987

  • Testudo ibera anamurensis

— Highfield, 1990

  • Testudo terrestris anamurensis

— David, 1994

  • Testudo anamurensis

— Vetter, 2002

  • Testudo graeca amurensis

Ferri, 2002 (ex errore)

  • T. g. antakyensis
  • Testudo antakyensis

Perälä, 1996

  • Testudo graeca antakyensis

— Zwartepoorte, 2000

  • Testudo terrestris antakyensis

— Bour, 2002

  • Testudo ibera antakyensis

— Artner, 2003

  • T. g. armeniaca
  • Testudo graeca armeniaca

Chkhikvadze, 1989

(nomen nudum)

  • Testudo graeca armeniaca

Chkhikvadze & Bakradze, 1991

  • Testudo graeca armaniaca

Chkhikvadze & Bakradze, 1991

(ex errore)

  • Testudo armeniaca

— Vetter, 2002

  • Testudo terrestris armeniaca

— Bour, 2002

  • T. g. buxtoni
  • ? Testudo ecaudata

Pallas, 1814

  • Testudo buxtoni

Boulenger, 1921

  • Testudo terrestris buxtoni

— Bour, 2002

  • Testudo ibera buxtoni

— Artner, 2003

  • ; T. g. cyrenaica
  • Testudo graeca cyrenaica

Pieh & Perälä, 2002

  • Testudo cyrenaica

— Vetter, 2002

  • Testudo cyrenaika

Stettner, 2004 (ex errore)

  • T. g. floweri
  • Testudo floweri

Bodenheimer, 1935

  • Testudo graeca floweri

— Mertens, 1946

  • Testudo terrestris floweri

— David, 1994

  • Testudo ibera floweri

— Artner, 2003

  • T. g. ibera
  • Testudo ibera

Pallas, 1814

  • Chersus iberus

— Brandt, 1852

  • Testudo iberia

Blyth, 1853 (ex errore)

  • Medaestia ibera

— Wussow, 1916

  • Testudo ibera racovitzai

Călinescu, 1931

  • Testudo graeca ibera

— Mertens, 1946

  • Testudo ibera ibera

— Gmira, 1993

  • Testudo terrestris ibera

— David, 1994

  • T. g. lamberti
  • Testudo graeca lamberti

Pieh & Perälä, 2004

  • Testudo lamberti

— Perälä, 2004

  • T. g. marokkensis
  • Testudo graeca marokkensis

Pieh & Perälä, 2004

  • Testudo marokkensis

— Perälä, 2004

  • T. g. nabeulensis
  • ? Testudo flavominimaralis

Highfield & Martin, 1989

  • Furculachelys nabeulensis

Highfield, 1990

  • Testudo nabeulensis

— Welch, 1994

  • ? Testudo graeca flavominimaralis

— Artner, 1996

  • Testudo graeca nabeulensis

— Artner, 1996

  • T. g. nikolskii
  • Testudo graeca nikolskii

Chkhikvadze & Tuniyev, 1986

  • Testudo ibera nikolskii

— Highfield, 1990

  • Testudo terrestris nikolskii

— David, 1994

  • Testudo graeca niiolskii

Paull, 1997 (ex errore)

  • Testudo nikolskii

— Vetter, 2002

  • T. g. pallasi
  • Testudo graeca pallasi

Chkhikvadze, 1989

(nomen nudum)

  • Testudo graeca pallasi

Chkhikvadze & Bakradze, 2002

  • Testudo pallasi

— Danilov & Milto, 2004

  • T. g. perses
  • Testudo perses

Perälä, 2002

  • Testudo ibera perses

— Artner, 2003

  • T. g. soussensis
  • Testudo graeca soussensis

Pieh, 2001

  • Testudo soussensis

— Vetter, 2002

  • T. g. terrestris
  • Testudo terrestris

Forsskål, 1775

  • ? Testudo zolhafa

Forsskål, 1831 (nomen nudum)

  • ? Testudo zolkafa

Forsskål, 1831 (nomen nudum)

  • ? Testudo zohalfa

Forsskål, 1835 (nomen nudum)

  • Testudo graeca terrestris

— Wermuth, 1958

  • Testudo terrestris terrestris

— David, 1994

  • Testudo ibera terrestris

— Artner, 2003

  • T. g. zarudnyi
  • Testudo zarudnyi

Nikolsky, 1896

  • Testudo graeca zarudnyi

— Mertens, 1946

  • Testudo ibera zarudnyi

— Gmira, 1993

  • Testudo terrestris zarudnyi

— David, 1994

Полската желка (Testudo graeca), исто така позната како Грчка желка,[1] е вид на желка од фамилијата Testudinidae . Testudo graeca е еден од петте видови медитерански желки ( родови Testudo и Agrionemys ). Останатите четири видови се Ридска желка (T. hermanni), Египетската желка (T. kleinmanni), Маргиналната желка (T. marginata) и Руската желка ( A. horsfieldii ). Полската желка е животно со долг животен над 125 години, во некои непроверени извештаи и до 200 години.[3]

Географски опсег[уреди | уреди извор]

Географскиот опсег на полската желка ги вклучува Северна Африка, Јужна Европа и Југозападна Азија . Распространета е на брегот на Црното Море на Кавказот (од Анапа, Русија, до Сухуми, Абхазија, Грузија, на југ), како и во други региони на Грузија, Ерменија, Иран и Азербејџан .

Еволуција[уреди | уреди извор]

Најстариот познат дефинитивен фосил е од раниот плиоцен во Грција,[4] но примероците наведени како Testudo cf.graeca се познати од доцниот и средниот миоцен во Грција и Турција.[5][6]

Карактеристики[уреди | уреди извор]

Полската желка (T. g. ibera) често се меша со Ридската желка (T. hermanni). Сепак, забележливите разлики им овозможуваат да се разликуваат.

Т.g. ibera
T. graeca, машкo
Полска желка Ридска желка
Големи симетрични ознаки на врвот на главата Само мали лушпи на главата
Големи лушпи на предните нозе Мали лушпи на предните нозе
Неподелен карапас над опашката Карапусот на опашката речиси секогаш поделен
Забележителни спарси на секое бедро Нема спарси
Изолирани флеки на 'рбетот и плочите на ребрата Изолирани флеки само на 'рбетните плочи
Темна централна дамка на долната страна Две црни ленти на долната страна
Школка малку издолжена правоаголна Овална форма на школка
Широко испружени 'рбетни плочи Мали 'рбетни плочи
Подвижни задни плочи на долната страна Фиксирани плочи на долната страна
Нема поттик за опашка Опашката носи поттик на врвот

Подвидови[уреди | уреди извор]

Testudo graeca, 4 години

Поделбата на подвидови е тешка и збунувачка. Со оглед на нивниот огромен опсег на три континенти, различните терени, клими и биотопи се создадале огромен број на сорти, при што постојано се откриваат нови подвидови. Во моментов се објавени најмалку 20 подвидови:

  • Т. g. graeca (Северна Африка и Јужна Шпанија)
  • Т. g. soussensis (Јужен Мароко)
  • Т. g. marokkensis (Северно Мароко)
  • Т. g. nabulensis - туниска желка (Тунис)
  • Т. g. cyrenaica (Либија)
  • Т. g. ibera (Турција)
  • Т. g. armeniaca - ерменска желка (Ерменија)
  • Т. g. buxtoni (Касписко Море)
  • Т. g. terrestris (Израел/Либан)
  • Т. g. zarudnyi (Иран/Азербејџан)
  • Т. g. whitei (Алжир)
  • Т. g. floweri (Јордан)

Овој нецелосен список ги покажува проблемите во поделбата на видот на подвидови. Разликите се првенствено во големината и тежината, како и бојата, која се движи од темно кафеава до светло жолта, и видовите на флеки, кои се движат од еднобојни до многу дамки. Исто така, свиткувањето на рабовите на нивните карапаси се движи од минимално до изразено. За да не се изгубиме во бројот на подвидови, неодамна, неколку желки претходно класифицирани како T. graeca се доделени на различни видови, па дури и на различни родови .

Генетското богатство на T. graeca се покажува и во неговото вкрстување. Желките од различни групи често се парат, создавајќи потомство со многу различни форми и бои. Можеби најдоброто средство за идентификација за иднината е едноставно местото на потекло.

Најмалата, а можеби и најубавата од подвидот е туниската желка . Има особено светла и впечатлива боја. Сепак, ова се и најчувствителните желки од овој вид, па затоа не можат да се чуваат на отворено во умерена клима, бидејќи студените и дождливи лета брзо предизвикуваат разболување на животните. Тие исто така не се способни за долга хибернација .

На другата крајност, животните од североисточна Турција се многу робусни, како што е ридската желка. Најголемите примероци потекнуваат од Бугарија . Пријавени се примероци од 7 килограми. За споредба, туниската желка има максимална тежина од 0,7 кг (1,5 lb). T. graeca е исто така тесно поврзана со маргиналната желка ( T. marginata ). Двата вида можат да се вкрстуваат, создавајќи потомство способно за репродукција.

Пол[уреди | уреди извор]

Мажјаците од T. graeca се разликуваат од женките во шест главни точки. Прво, тие се генерално помали. Нивните опашки се подолги од женките и се стеснуваат рамномерно до одредена точка, а отворот на клоакалот е подалеку од основата на опашката. Долната страна е малку закривена, додека женките имаат рамна обвивка на долната страна. Задниот дел на машкиот капак е поширок отколку што е долг и задните плочи на карапасот често се наведнуваат нанадвор.

Парење и репродукција[уреди | уреди извор]

Пар од полската желка се пари во природниот парк на планината Јаманлар, провинција Измир, Турција

Кај полската желка веднаш по будењето од хибернација, започнува инстинктот за парење. Мажјаците ги следат женките со голем интерес, ги опкружуваат, ги гризат во екстремитетите, ги удираат. За време на копулацијата, мажјакот ја отвора устата, покажувајќи го црвениот јазик и испуштајќи звуци на чкрипење.

За време на парењето, женката стои во место, прицврстувајќи се со предните нозе, движејќи го предниот дел од телото лево и десно во истиот ритам како и извиците на мажјакот. Едно успешно парење ќе и овозможи на женката да несе јајца повеќе пати. Кога се размножуваат во заробеништво, паровите женки и мажјаци мора да се чуваат одвоени.

Една или две недели пред несењето на јајцата, животните значително се вознемируваат, се движат наоколу за да мирисаат и копаат во почвата, дури и да ја вкусат, пред да го изберат идеалното место за несење јајца. Еден или два дена пред поставувањето на јајцето, женката се однесува агресивно, доминантно качувајќи друго животно како за копулација и го испушта истиот звук на чкрипење што мажјакот го произведува за време на копулацијата. Целта на ова однесување е да се произведе почит во заедницата на желките, така што женката нема да биде вознемирувана од другите за време на несењето јајца. Понатамошните детали за однесувањето на несењето јајца се исти како оние што се детализирани за маргиналната желка.

Трговија[уреди | уреди извор]

Полската желка вообичаено се продава како домашно милениче во земјите каде е распространета како што се Мароко и Шпанија, и покрај незаконската трговија.[7][8][9] Ова може да доведе до неодржливо отстранување на дивите поединци за локална трговија со домашни миленичиња и за извоз. Исто така, постои загриженост за благосостојбата со оваа трговија, бидејќи животните не се соодветно сместени кога се продаваат, што предизвикува висока стапка на смртност во заробеништво.[10]

Храна[уреди | уреди извор]

Во заробеништво, желката сака лисја од глуварче и други лиснати растенија. Сепак, иако уживаат и во јадењето зелена салата, тоа не им се препорачува поради недостаток на хранливи материи кои им се потребни на желките за да преживеат.[11]

Референци[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Tortoise.; Freshwater Turtle Specialist Group (1996). "Testudo graeca". IUCN Red List of Threatened Species. 1996: e.T21646A9305693. doi:10.2305/IUCN.UK.1996.RLTS.T21646A9305693.en. Retrieved 19 November 2021.
  2. Fritz, Uwe; Havaš, Peter (2007).
  3. Testudo graeca. The Moirai – Aging Research (англиски). 2016-09-12. Архивирано од изворникот на 13 September 2018. Посетено на 2016-12-13.
  4. Vlachos E (2015). „The Fossil Chelonians of Greece. Systematics - Evolution - Stratigraphy - Palaeoecology“. Scientific Annals of the School of Geology, Aristotle University of Thessaloniki, Greece. 173: 1–479.
  5. Vlachos E., Tsoukala E. (2014). „Testudo cf. graeca from the new Late Miocene locality of Platania (Drama basin, N. Greece) and a reappraisal of previously published specimens“. Bulletin of the Geological Society of Greece. 48: 27–40.
  6. Staesche K., Karl H.V., Staesche U. (2007). „Fossile Schildkroten aus der Turkei. In U. Staesche (ed.)“. Fossile Schildkroten aus drei Kontinenten. 98: 91–149.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
  7. Pérez, I.; Tenza, A.; Anadón, J.D.; Martínez-Fernández, J.; Pedreño, A.; Giménez, A. (2012). „Exurban sprawl increases the extinction probability of a threatened tortoise due to pet collections“. Ecological Modelling. 245: 19–30. doi:10.1016/j.ecolmodel.2012.03.016. |hdl-access= бара |hdl= (help)
  8. Bergin; Nijman (2014). „Open, Unregulated Trade in Wildlife in Morocco's Markets, TRAFFIC Bulletin“. Посетено на 23 March 2015.
  9. Nijman, V; Bergin, D (2017). „Trade in spur-Thighed tortoises Testudo graeca in Morocco: Volumes, value and variation between markets“. Amphibia-Reptilia.
  10. Bergin, D.; Nijman, V (2018). „An Assessment of Welfare Conditions in Wildlife Markets across Morocco“. Journal of Applied Animal Welfare Science.
  11. „Helpfull [sic] advice for your tortoise diet“. www.tortoisecentre.co.uk. Посетено на 2018-01-29.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]