Пасаж „Чичек“ – Истанбул
| Пасаж „Чичек“ Çiçek Pasajı | |
|---|---|
Поглед кон внатрешноста | |
![]() | |
| Општи податоци | |
| Град | Бејоглу Истанбул |
| Земја | Турција |
| Почната | 1870 |
| Технички податоци | |
| Структурен систем | аркада |
| Проектирање и изградба | |
| Архитект | Клеантис Занос |
Пасажот „Чичек“ или Cité de Péra – познат историски премин (галерија или аркада) на улица Истиклал во областа Бејоглу во Истанбул, Турција. Таа ја поврзува улицата Истиклал со улицата Сахен.
Историја
[уреди | уреди извор]Таа била отворена во 1876 година и денеска претставува покриена аркада во која се наоѓаат историски кафулиња, винарии и ресторани.
На местото првобитно работел Наумскиот театар, кој бил сериозно оштетен од пожарот во Пера во 1870 година[1][2][3][4]. Театарот често го посетувале султаните Абдул Азис и Абдул Хамид II, а бил домаќин на операта на Џузепе Верди Il trovatore пред оперските куќи на Париз[4].
По пожарот од 1870 година, театарот го купил локалниот грчки банкар Христакис Зографос Ефенди, а архитект Клеантис Занос ја дизајнирал сегашната зграда, која во раните години била наречена Cité de Péra. Yorgo'nun Meyhanesi била првата винарска куќа што требало да биде отворена овде[4]. Во 1908 година, везирот Мехмед Саид-паша ја купил зградата[4].
По Руската револуција од 1917 година, многу сиромашни руски жени овде продавале цвеќиња[4], за да во 1940-тите стане позната како место каде можат да се купи цвеќе, од каде доаѓа и нејзиното име[4].
По реставрацијата на зградата во 1988 година, таа била повторно отворена како галерија со пабови и ресторани[4].
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ Emre Aracı: "Naum Tiyatrosu - 19.Yüzyıl İstanbul’unun İtalyan Operası". Yapı Kredi Yayınları, Istanbul, 2010. Архивирано на 1 февруари 2014 г. ISBN 978-975-08-1801-1
- ↑ Vatan: "Paris’in Garnier’si neyse, İstanbul için de Naum Tiyatrosu oydu" by Buket Aşçı, 16 December 2010.[мртва врска]
- ↑ Oynakbeyi.com: Naum Tiyatrosu Архивирано на 2 февруари 2014 г.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Çiçek Pasajı: History Архивирано на 12 август 2012 г.
