Зорица Јевремовиќ

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Zorica Jevremovic Munitic, 2002, Centar za medije Ranko Munitic, Belgrade.jpg
Роден 22 август 1948
Ражањ, Ниш,  Србија
Занимање режисерка и писателка
Сопружник Ранко Мунитиќ

Зорица Јевремовиќ (родена на 22 август 1948 во Ражањ, Ниш, Србија) е српска и југословенска театарска и видео режисерка, драматург, интермедијална теоретичарка, историчарка на културата и феминистка.[1] Директорка е на белградскиот Центар за медиуми „Ранко Мунитиќ“ и уредник на регионалното списание за медиуми и култура Медиантроп.[2]

Меѓу другото, значајна е и нејзината работа на основање на театарски трупи за маргиналните општествени групи, како и придонесот за втемелување на стрипската и телевизиската теорија во СФРЈ во 1970-те. Нејзин сопруг беше истакнатиот југословенски културен работник Ранко Мунитиќ.

Биографија[уреди | уреди извор]

Родена е во Ражањ, пораснала во Белград. Дипломирала драматургија на Факултетот за драмски уметности во 1975. година. Со драматургија се занимавала во алтернативните и неформалните групи за театар и филм: КПГТ (1980-1990), Арт-филм (1981-1983), Нова чувствителност (1984-1985), Претпријатие за театарски работи (1992).

Како заговарачка на југословенскиот културен простор ја истражувала културната историја и теолошкото обичајно право на мултинационалните и повеќеконфесионалните средини во СФРЈ: Дубровник (1976-1980), Пераст (1981), Повља (1982), Тацен (1981-1984), област Пољица (1986-1990), Дечани (1981-1989) и Зјум (1990). Објавила книги од мултимедијалната теорија и театарската драма, а уредувала и научни зборници од книжевната историја.

Основала алтернативни театри кои работеле како „театарски кварт“ во гетоизираните заедници, на местата коишто порано не биле театарски активни: Перформативен „Уличен детски театар“ во Скадарлија (1985), „Џепен театар М“ во психијатријската болница „Д-р Лаза Лазаревиќ“ (1993-1995), „ПАТ 5а“, феминистички театар во Автономниот женски центар против сексуално насилство (1997-1999). Во почетокот на граѓанската војна во Југославија во 1990-тите била активистка во двете антивоени групации: „Цивилно движење на отпорот“ и „Белградски круг“, во чиишто рамки извела повеќе културолошки проекти: „Босна, човечки траги“ (1992).

Во 2008 година прави изложба „Косово од мојот стан“ од фотографии на предмети кои ги купувала и ги добивала на подарок од Косово и Метохија (1981-1990).[3]

Членка е на Сојузот на драмски уметници на Србија од 1978. Од 2007. година е членка на Српското книжевно друштва. Од декември 2011. е директорка на Центрот за медиуми „Ранко Мунитиќ“ каде како интермедијална теоретичарка води повеќе проекти.

Дело (избор)[уреди | уреди извор]

Книги
Драми
  • На станици /На станицата/, 1968.
  • Ој, Срби’о, нигде лада нема /Ој, Срби’о, никаде ладовина нема/, 1971.
  • Вукодлак из Самарије /Врколакот од Самарија/, 1973.
  • Копиле 1948-1968 /Копиле 1948-1968/, 1987.
  • Фјодорова девојчица /Фјодорово девојче/, 1991.
  • Бајка блуз /Бајка блуз/, 1994.
  • Пут у немогуће или потрага за богињом Клио /Пат во невозможното или потрага по божицата Клио/, 1995.
  • Шапутаве девојке I /Шепотливи девојки I/, 1997.
  • Шапутаве девојке II /Шепотливи девојки II/, 1999.
  • Балада о девојачком оделу /Балада за девојчинската облека/, 2004.
  • Помрлице (три умирања и један сан), 2017.
Есеи и студии во периодиката
Приредување на научни зборници
  • Сава Мркаљ, списание Книжевност, 1984.
  • Св. Сава и Хиландар, Книжевност, 1988.
  • Ватрослав Јагиќ, Книжевност, 1990.
Видеографија
  • Аутовидеографија /Автовидеографија/ (1996)
  • Шапутаве девојке /Шепотливи девојки/ (2001)
  • Шапутаве девојке II /Шепотливи девојки II/ (2003)
  • Ишчекивање /Исчекување/ (2004)
  • Краљица ноћи /Краљица на ноќта/ (2005)
  • Промоција Џепног позоришта М /Промоција на Џепниот театар М/ (2005)
  • Босна 92 – људски трагови /Босна 92 – човечки траги/ (2005)
  • Остаци филмске траке /Остатоци од филмската лента/ (2005)

Литература[уреди | уреди извор]

Извори[уреди | уреди извор]

  1. „Зорица Јевремовиќ: Копиле (1948-1968), драма на утопијата“ (за представата), Центар за културна деконтаминација, Белград, 2009. (српски)
  2. „Главен уредник“, Медиантроп, Београд. (српски)
  3. Радовиќ, Настасја. „Зорица Јевремовиќ-Мунитиќ: Во куќата го имам своето Косово“ (интервју), Монитор, Подгорица, бр. 1027, 25. јун 2010. (српски)
  4. „Дупли пас“, РТС, 1. нов 2015.
  5. Матијевић, Ивана. „Представљена књига 'Тишина, помрлице'”, Данас, Београд, 18. децембар 2017.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]