Ветрушка

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Ветрушка
Common kestrel falco tinnunculus.jpg
Возрасен мажјак
Научна класификација
Царство: Животни
Колено: Хордати
Класа: Птици
Ред: Соколовидни
Семејство: Соколи
Род: Сокол
Вид: Ветрушка
Биномен назив
Falco tinnunculus
Карл Лине, 1758
Распространетост F. t. tinnunculus
Синоними

Falco rupicolus Daudin, 1800
Falco tinnunculus interstictus (lapsus)

Ветрушка (науч. Falco tinnunculus) — граблива птица која припаѓа на од фамилијата соколи (Falconidae) редот соколовидни (Falconiformes). Таа се среќава и во Македонија.

Ветрушка во лет

Опис[уреди | уреди извор]

Се среќава во Европа, Азија, и Африка, но понекогаш може и да се сретне на источниот брег на Северна Америка. Ветрушката е долга 32-39 см од глава до опашка, со распон на крилјата од 65 до 82 см. Женските ветрушки се видливо подолги и тежат од 154 до 314 г (просечно 184 г), додека машките тежат од 136 до 252 г (просечно 155 г). Тие се помали за разлика од другите птици-грабливки, но поголеми од повеќето птици-песнопојки. Како и останатите соколовидни видови, ветрушките имаат долги крилја и опашка. Нивните пердуви се главно светли со боја на костен и со црни дамки на надворешниот, а светложолти на внатрешниот дел. За разлика од повеќето птици-грабливки, половите на ветрушките се разликуваат меѓусебе. Машките имаат помалку црни дамки, и сивосина глава и опашка. Кај женските опашката е кафева со црни линии и има црн завршеток, кој исто така го имаат и машките. Ветрушките имаат јасно видлива црна лента на образите. Младенчињата се слични како женките. Како новороденчиња се целите покриени со бели пердуви, кои се сменуваат во светлосиви пред да ги сменат за нивните први вистински пердуви.

Исхрана[уреди | уреди извор]

Додека лови, ветрушката лета на височина од околу 10-20 метри над земјата барајќи плен и користејќи го ветрот. Како и повеќето птици-грабливки, ветрушката има многу добро развиен вид со којшто може да забележи дури и помали пленови од поголема далечина. Откако ќе го забележи пленот, таа се насочува кон него со еден брз, краток и прецизен лет. Поради развиениот вид, ветрушката може да ја види трагата од урина на животните додека светка на сончевата светлина. Ветрушката јаде цицачи, глодари и влекачи.

Размножување[уреди | уреди извор]

Сезоната за парење на ветрушката е на пролет (на почетокот на сувата сезона – aприл, мај) во Европа, а понекогаш помеѓу август и декември во тропските и јужните делови на Африка. Се гнезди во дупки во камења, дрва или објекти. Снесува од три до шест јајца коишто се ишарани со кафеави дамки. Инкубацијата трае околу еден месец, и на јајцата лежат само женките. Мажјакот е одговорен за снабдување со храна.

Ветрушката како тема во уемтноста[уреди | уреди извор]

Литература[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. BirdLife International (2012). Falco tinnunculus. Црвен список на загрозени видвови на МСЗП, верзија 2012.1. Меѓународен сојуз за заштита на природата. http://www.iucnredlist.org/apps/redlist/details/106003590. конс. 16 јули 2012 г.  (англиски)
  2. Euđenio Montale, Leptir iz Dinara i ostali prozni spisi. Beograd: Rad, 1979, стр. 7-11.