Авогадров закон

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Авогадровиот закон е еден од важните основни начела на хемијата, кој вели дека „еднакви волумени од различни гасови при еднаква температура и притисок содржат ист број на молекули“. Бил формулиран уште во 1811 година од страна на Амадео Авогадро (17761856), професор по физика во Торино.

Првата последица од Авогадровиот закон е: „еден мол од било кој гас при еднакви услови зазема ист волумен“.

Поподробно, при нормални услови, односно при 0° С (273К) и 101,3 kPa, волуменот на 1 мол гас е еднаков на 22,4 l/mol. Овој волумен се нарекува моларен волумен на гасот или Vm. Пресметувањето на оваа величина при друга температура и притисок е можно со помош на Клапејрон-Менделеевата равенка:

\frac{PV}{T} = \frac{101,3 kPa\cdot 22,4 L}{273 K}.

Втората последица од Авогадровиот закон е: „моларната маса на првиот гас е еднаква на производот од моларната маса на вториот гас и релативната густина на првиот гас во однос на вториот“.

Ова имало огромно значење за развитокот на хемијата, бидејќи овозможува да се определи парцијалната (делумна) тежина на телата кои се способни да преминуваат во гасовита или парообразна состојба. Ако со m ја означиме парцијалната тежина на телото, а со d неговата тежина во парообразна состојба, тогаш односот m / d би требало да биде постојан (константен) за сите тела. Експериментите покажале дека за сите изучувани тела кои преминуваат во пареа без да се разложат, оваа константа е еднаква на 28,9 (доколку како единица мерка се земе специфичната тежина на воздухот), но оваа константа е еднаква на 2 ако како единица мерка се земе специфичната тежина на водородот.