Јулија Меса

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Јулија Меса (околу 7 мај 165 –околу 3 август 224) е Римјанка и ќерка на Гај Јулиј Басијанус, свештеник на богот-сонце Елагабал, патрон бог на Емеса во Римската провинција на Сирија. Таа им била баба на Римските цареви Елагабал и Александар Север, таа одиграла значајна улога во до нивната четиринаесет годишна возраст. Таа, исто така, била тетка по мајчина страна на царевите Гета и Каракала.

Биографија[уреди | уреди извор]

Како и нејзината сестра Јулија Домна, таа била меѓу најважните жени кои имале моќ зад престолот во Римската империја. По смртта на Каракала, Јулија Меса ја спасила династијата на Северините од узурпаторот Mакрин.[1]

Јулија Меса била омажена за Гај Јулиј Авитус Алексианус со кого имала две ќерки Јулија Соаемиас Басиана и Јулија Авита Мaмеа, секоја од нив имала син што бил цар. По пристапувањето на престолот на нејзиниот зет Луциус Септимиј север, Јулија Mеса се пресели во Рим да се живее со нејзината сестра. По убиството на нејзиниот внук, на царот Каракала и самоубиството на Јулија Домна, таа беше принудена да се врати во Сирија. Новиот цар Макрин не и дозволил да си ги зачува парите.

Кога се вратила во Сирија, Mеса се влучила во заговорот за симнување на Макрин од тронот, а на негово место требало да биде нејзиниот внук Елагабал, син на Јулија Соемијас. Со цел ова да биде законски,  гласините дека 14-годишното момче бил син Каракала. Двете Јулии биле успешни, главно поради Макрин.

Станувањето на имератор на Александар Северус[уреди | уреди извор]

За нејзината лојалност и поддршка, Елагабал и дал чест на Јулија Меса со тоа што jа нарекол Августа авија Августи (Августа, баба на Aвгусти). Тинејџерот, се покажаа како многу лош император. Тој го зеде слобода во мажење на Вестал Богородица (таа беше еден од шпекулираните пет жени за време на неговото кратко четири годишно владеење).

Таа го убедила Елагабал да го земе Александар како својот наследник. Кратко потоа Елагабал бил убиен од страна на Преторијански Гарда заедно со неговата мајка. И двајцата биле фрлени во Тибер. Овој настан следеше по гласините дека Александар умрел.

Смрт и Почит[уреди | уреди извор]

Јулија Mеса починала на непознат датум околу 224 година п.н.е.

Референци[уреди | уреди извор]

  1. Јас, Клаудија 2,книга 2, Дијана Д. Д. Kleiner и Сузан Б. Matheson, University of Texas Press, 2000, стр. 23