Мишел де Монтењ
Мишел Ејкем де Монтењ (француски: Michel Eyquem de Montaigne; 28 февруари, 1533 – 13 септември, 1592) бил еден од највлијателните писатели на француската ренесанса, познат по прославувањето на есејот како посебен книжевен вид, на широко сметан за татко на модерниот скептицизам. Покрај есеите, негова главна одлика се обидите да користи „секојдневни“ анегдоти и автобиографија во интелектуални расправи[1]—томовите Есеи (буквално преведени како „Обиди“) содржат едни од највлијателните есеи некогаш напишани. Монтењ имал огромно влијание на мноштво светски автори, вклучувајќи ги Рене Декарт,[2] Блејз Паскал, Жан Жак Русо, Вилијам Хазлит,[3] Ралф Валдо Емерсон, Фридрих Ниче, Штефан Цвајг, Ерик Хофер,[4] Исак Асимов, а и на подоцнежните дела на Вилијам Шекспир.
Во своето време, Монтењ бил повеќе гледан како политичар отколку автор. Тенденцијата во своите есеии да вклучува анегдоти и лични размислувања се сметала за карактеристика на неговиот стил, а помалку како иновација, додека неговата мисла, 'Јас сум предметот на мојата книга', се сметала за само-оградување од страна на неговите современици. Како што изминувало времето, Монтењ станувал се попрепознатлив како отелотворување на духот на слободноумието, кој своите никулци ги има токму во тоа време. Веројатно е најпознат по својата скептичка забелешка 'Que sçay-je?' ('Што знам јас?' на средновековен француски; на современ француски: Que sais-je?). Неверојатно современ дури и за читателите денес, обидот на Монтењ да гледа на светот низ призмата на единственото нешто на кое може суштински да се потпре-своето лично мислење—го прави подостапен за модерните читатели од кој било друг ренесансен автор. Писатели од секаков вид се уште црпат инспирација од неговата способност мајсторски да воспостави рамнотежа помеѓу интелктуалното знаење и личните впечатоци.
Наводи [уреди]
- ↑ Овие анегдоти се само навидум „секојдневни“; Монтењ вели: 'Ниту моите анегдоти ниту моите цитати се користат исклучително како примери, за авторитет, или за украс . .Често носат, под предметот на разговор, семе на побогата и длабока смисла, a посредно зрачат со поделикатен тон,' Michel de Montagne, Essais Pléiade, Paris (ed.A.Thibaudet) 1937, Bk.1,ch.40 p.252 (tr.Charles Rosen)
- ↑ Buckley, Michael J., At the Origins of Modern Atheism, Yale UP, 1990, p. 69.
- ↑ Kinnaird, John, William Hazlitt: Critic of Power, Columbia University Press, 1978, p. 274.
- ↑ from Truth Imagined, memoir by Eric Hoffer.
 |
Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите. |
