Јусејн Болт

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Јусејн Болт
Usain Bolt smiling Berlin 2009.JPG
Јусејн Болт на Светското првенство во Берлин во 2009 година
Лични податоци
Прекар(и) Светлечкиот Болт[1]
Висина 1,95 метри[1]
Тежина 94 килограми[1]
Спорт
Земја Јамајка Јамајка
Спорт Атлетика
Дисциплини спринт
Успеси и титули
Лични рекорди

100 m: 9.58 (2009)
150 m: 14.35 (2009)
200 m: 19.19 (2009)
300 m: 30.97 (2010)

400 m: 45.28 (2007)

Јусејн Болт (роден на 21 август 1986 во Трелони, Јамајка) е јамајкански атлетичар[2] на кратки патеки. Тој е светски рекордер на 100m (со време од 9,58 s), на 200m (со време од 19.19 s) и како дел од националната штафета на Јамајка 4 x 100 m (со време од 36,84 s). Рекордите на 100 и 200m ги постави на светското првенство во атлетика 2009 во Берлин, со што ги подобри своите рекорди направени на Летните олимписки игри 2008 во Пекинг. Во 2008, Болт стана првиот атлетичар кој победил со светски рекорди на патеките 100 m, 200 m и како дел од националната штафета на 4 х 100 m на Олимписките игри и првиот атлетичар којшто победил на 100 m, на 200 m и како дел од националната штафета 4x100m на едни Олимписки игри по Карл Луис во 1984. Освоените титули во овие три дисциплини успеал да ги одбрани и на Летните олимписки игри 2012 во Лондон, со што станал првиот човек кој успеал да го оствари овој успех. Благодарение на неговиот напредок и неговите постигнувања, Јусејн беше наречен и „Светлечкиот Болт“.[1]

Рани години[уреди]

Болт се родил во Трелани, Јамајка[3][4]како дете на Џенифер и Велесли Болт. Уште како дете Јусеин бил уживал играјќи крикет, а се специјализирал во брзо куглање. Кога се запишал во средно училиште, неговиот тренер по крикет го насочил да започне да се занимава со атлетика.[5]Пабло Мек Нил и Двејн Берет биле неговите тренери кои го научиле да ја насочи неговата енергија на неговите атлетски способности. Од друга страна, Усеин учел во училиште со своја атлетска историја во која е и поранешниот спринтер Мајкл Грин.[1]Усеин Болт првиот свој медал го освоил на училишниот натпревар во 2001 година, во трката на 200m со време од 22,04s што било доволно за второто место.[1]

Болт многу напредувал така што станал првиот јуниор којшто ја истрчал дистанцата од 200m побрзо од 20s во време од 19,93s во 2004. Неколку повреди го одалечија од настапите во 2005 и 2006. Своето големо враќање Јусејн го најави на митингот во Лозана во 2006, истрчувајќи нов личен рекорд од 19,88s. На меѓународните натпревари истата година, Болт освои злато и сребро. Во 2007, Болт напредуваше уште повеќе, па истрча нов личен рекорд во трката на 200m од 19,75s, а започна да трча и на двојно пократката трка на 100m, која ја истрча во време од 10,03s. На светското првенство во Осака, Болт го освои сребрениот медал, завршувајќи веднаш зад Тајсон Геј.

2008[уреди]

Во 2008, Јусејн Болт го сруши светскиот рекорд на 100 m на сонародникот и идол Асафа Пауел од 9,74 s и постави нова граница од 9,72 s. На митиннгот во Атина, Јусејн исто така истрча и нов рекорд на Јамајка во трката на 200m во време од 19,67s. Но, најголемото следуваше на Олимписките игри во Пекинг. На 16 август, Јусеин го освои златниот медал во трката на 100m истрчувајќи 9,69 s. Само 4 дена подоцна, тој победи и во трката на 200 m, исто така со време на нов светски рекорд од 19,30 s, со што го подобри 12 години стариот светски рекорд на Мајкл Џонсон. Неколку дена подоцна, „светлечкиот Болт“ го освои и своето трето Олимписко злато, како дел од националната штафета на Јамајка 4х100m со време од 37,10 s со што беше срушен и 16 години стариот светски рекорд на националната штафета на САД.

2009[уреди]

Болт во 2009 започна трчајќи на 400m со време од 45,59s[6] Во март, тој ја имаше првата трка на 100m под 10s во 2009[7] Во април, тој доживеа сообраќајна несреќа, но брзо се рехабилитираше и се врати на атлетските патеки. Болт се натпреваруваше и на невообичаената трка на 150m и победи со најдобар резултат на сите времиња од 14,35s.[8] На 16 август, на светското првенство во Берлин, Јусејн Болт победи во трката на 100m, поставувајќи нов светски рекорд со време од 9,58s, оставајќи зад себе големите ривали, американецот Тајсон Геј и сонародникот Асафа Пауел. На 20 август, Јусејн го освои вториот златен медал на светското првенство, победувајќи во трката на 200m и подобрувајкќи го светскиот и личен рекорд, со време од 19,19s. Третиот златен медал, Јусејн го освои како дел од националната штафета, со време од 37,31s.

Светско првенство 2011[уреди]

На светското првенство во јужнокорејскиот град Тегу, Болт пристигна со многу големи шанси за одбрана на титулите, најмногу откако учеството во трката на 100 m го откажаа неговите најголеми конкуренти, Тајсон Геј и Асафа Пауел. Сепак, во финалната трка на 100 m, тој беше дисквалификуван поради погрешен старт, со што не успеа да ја одбрани титулата.[9] Неколку дена подоцна, во трката на 200 m го преброде крахот, освојувајќи го првото место со време од 19,40 s.[10] Еден ден подоцна, тој го освои и златниот меал како дел од штафетата на Јамајка во трката на 4 х 100 m, која постави нов светски рекорд од 37,04 s.

Летни олимписки игри 2012[уреди]

На Летните олимписки игри 2012 во Лондон, Болт победи во трката на 100 m со резултат од 9,63 s, соборувајќи го својот олимписки рекорд поставен на претходните игри. Веднаш зад него, на второто место заврши неговиот пријател од репрезентацијата, Јоан Блејк.[11] Последично на овој успех, тој успешно ја одбрани титулата и во трката на 200 m, победувајќи со време од 19,32 s и оставајќи ги зад себе сонародниците Јоан Блејк со време од 19,44 s и Ворен Вир со 19,84 s. Со ова, Болт стана првиот човек во историјата кому му успеало да ги одбрани Олимписките титули во трките на 100 и на 200 m.[12] На последниот натпреваривачки ден од атлетските натпревари (не сметајќи го маратонот), Болт настапи како дел од штафетата на Јамајка на 4 х 400 m, која уште ја сочинуваа: Неста Картер, Мајкл Фратер и Јоан Блејк. Тие го освоија златниот медал со време на нов светски рекорд од 36,85 s, со што успеаја да го подобрат сопствениот светски рекорд од 37,04 s поставен една гдина преттоа.[13]

Светско првенство 2013[уреди]

Во 2013 година, Болт настапил на светското првенство во Москва, на коешто победил во трките на 100 и на 200 m, со времиња од 9,77 s односно 19,66 s.

Наводи[уреди]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Lawrence, Hubert; Samuels, Garfield. „Focus on Jamaica - Usain Bolt“, „Focus on Athletes“, International Association of Athletics Federations, 20 август 2007 (конс. 1 јуни 2008).
  2. Биографија од Меѓународна атлетска фредерација
  3. Layden, Tim (2008-08-16). „The Phenom“. Sports Illustrated. http://sportsillustrated.cnn.com/2008/writers/tim_layden/07/23/usain.bolt0728/. конс. 17 август 2008. 
  4. Helps, Horace (2008-08-16). „Bolt's gold down to yam power, father says“. Reuters. http://africa.reuters.com/sport/news/usnBAN656276.html. конс. 16 август 2008. 
  5. Williams, Ollie (2008-08-05). „Ten to watch: Usain Bolt“. BBC Sport. http://news.bbc.co.uk/sport1/hi/olympics/7540279.stm. конс. 18 август 2008. 
  6. Bolt maintains improvement over longer sprint. Reuters (2009-02-22). Retrieved on 2009-05-16.
  7. Clare, Nelson (2009-03-15). Usain Bolt makes a winning start on his return to 100m action. The Independent. Retrieved on 2009-05-16.
  8. Markham,Carl (2009-05-15). Bolt runs 14.35 sec for 150m; covers 50m-150m in 8.70 sec!. IAAF. Retrieved on 2009-05-17.
  9. Блејк светски првак на стотка, Болт дисквалификуван!, Утрински весник, 29 август 2011
  10. Bolt claims 200m gold in Daegu with dominant run, CNN, 3 септември 2011
  11. Olympics 100m final, Guardian, 5 август 2012.
  12. „Bolt Completes Historic Double with Gold in 200 m“. „CTVOlympics“. 9 август 2012. http://www.ctvolympics.ca/athletics/news/article/bolt-completes-historic-double-with-gold-200m.html. 
  13. „Jamaica shatters world record in 4X100m relays“. „Jamaica Observer“. 11 август 2012. http://www.jamaicaobserver.com/news/Jamaica-shatters-world-record-in-4X100m-relays.