Чипровци

Од Википедија — слободната енциклопедија
Чипровци
Чипровци
град
Поглед на плоштадот во Чипровци
Поглед на плоштадот во Чипровци
Чипровци is located in Бугарија
Чипровци
Чипровци
Местоположба на Чипровци во Бугарија
Координати: 43°23′04″ N; 22°52′57″ E / 43.384551° СГШ; 22.882484° ИГД / 43.384551; 22.882484Координати: 43°23′04″ N; 22°52′57″ E / 43.384551° СГШ; 22.882484° ИГД / 43.384551; 22.882484
ЗемјаБугарија
ОбластМонтана
ОпштинаЧипровци
Управа
 • ГрадоначалникПламен Петков (ГЕРБ)
Површина
 • Вкупна65,467 км2 (25,277 ми2)
Надм. вис.&10000000000000505000000505 м
Население (2022)
 • Вкупно1,571
 • Густина24/км2 (62/ми2)
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (ЛСВ)EEST (UTC+3)
поштенски код3460
Повик. бр.+359 09554
Мреж. местоchiprovtsi.bg

Чипровци (бугарски: Чипровци) — гратче во северна Бугарија, административен центар на општината Чипровци во Монтанската Oбласт. Има население од околу 1.571 жители (2022).[1]

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Чипровци се наоѓа на 505 m надморска височина во тесна долина во Западна Стара Планина долж горниот тек на реката Огоста, опкружена со Чипровска Планина на југозапад и Јазова Планина. Гратчето се наоѓа на 49 км северозападно од регионалниот центар Монатана.

Историја[уреди | уреди извор]

Чипровци уште од средниот век бил рударско-металуршки центар[2], еден од најзначајните рударски центри за сребро и злато на Балканот[3]. Во првите векови од османлиското владеење, рудниците кај Чипровци привлекувале католички германски рудари − главно дунавски Германци.[4] Заедно со рударите, фрањевските монаси дојдоле во Чипровци и градот станал просперитетен мисионерски центар на католичката вера со првиот манастир во оваа област. Во овој период градот економски се развивал, а османлиските власти му дале поголеми права и слободи од кој било друг центар во Бугарија во тоа време.

Во 1688 година жителите на градот организирале Чипровското востание кое завршило со пораз − турските трупи го срамниле градот со земја, жителите биле убиени или заробени.[2] Градот останал ненаселен 30 години. На почетокот на 18 век, градот повторно се родил и станал центар на традиционалното производство на килими.[2][3]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.
  2. 2,0 2,1 2,2 Leslie Strnadel, Patrick Erdley: Bulgaria (Other Places Travel Guide). Other Places Publishing, 2012, s. 115-116. ISBN 978-0-9822619-9-6.
  3. 3,0 3,1 Dorling Kindersley Ltd: DK Eyewitness Travel Guide: Bulgaria. Dorling Kindersley Ltd, 2011, s. 182. ISBN 978-1-4053-6852-0.
  4. Charles A. Frazee: Catholics and Sultans: The Church and the Ottoman Empire 1453-1923. Cambridge University Press, 2006, s. 109. ISBN 978-0-521-02700-7.

Поврзано[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]