Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Смојмирово

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Coat of arms of the Macedonian Orthodox Church.png
Macedonian cross.svg
Успение на Пресвета Богородица
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Смојмирово.jpg

Поглед на црквата

Македонска православна црква
Епархија Струмичка
Местоположба
Координати 41°44′08.5″N 22°50′46.6″E / 41.735694° N; 22.846278° E / 41.735694; 22.846278Координати: 41°44′08.5″N 22°50′46.6″E / 41.735694° N; 22.846278° E / 41.735694; 22.846278
Населено место Смојмирово
Општина Берово
Држава Македонија
Општи податоци
Покровител Успение на Пресвета Богородица
Завршено средина на 19 век
Архитектонски опис
Архитектонски тип трикорабна
Портал „МПЦ“

Успение на Пресвета Богородица — главна селска црква во малешевското село Смојмирово. Црквата се наоѓа на крајот од селото и има доминантна позиција во однос на остатокот од селото.

Историја[уреди | уреди извор]

Црквата била изградена во средината на 19 век, а била обновена во 1907 година од страна на доселеници од Рибница, Пиринска Македонија.[1]

Архитектура[уреди | уреди извор]

Градбата на црквата е трикорабна, со четиристрана апсида.[1] Таа во целост е обоена во бела боја и е покриена со ќерамиди. Кон нејзината јужна страна е доградена припрата. Црквата е оградена со камена ограда, при што влезната порта се наоѓа во нејзниот средишен дел. Влезната порта всушност се наоѓа на предната страна од четириделната камбанарија со квадратна основа. Камбанаријата е во бела боја и на секоја страна има по три хоризонтални затворени прозорци, од кои најголеми се оние на последниот четврт дел. Покриена е со пирамидален кров од ќерамиди над кој има крст.

Во внатрешноста на црквата се сочувани 10 икони кои биле дел од иконостасот на првобитната црква. Дрвениот иконостас бил изработен од локални резбари, додека зографските работи се дело на мајстори од Банско и Разлог.[1]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 Илиевска-Арсова, Весна (2011). „Пијанец-Малеш, изобилство од сонце и насмевки!“ (PDF). Штип: Центар за развој на Источен плански регион. стр. 40. Посетено на 27 јануари 2017.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]