Свети Лупицин Кондатски

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Свети Лупицин или Лупицин Кондатски (околу 486) — светец во католичката црква.

Животопис[уреди | уреди извор]

Во своето дело „Житија на светите отци“, Григориј Турски опишува дека по смртта на св. Лупицин дошло до голема кавга меѓу жителите на крајот во кој починал тој и некоја госпоѓа од друго место, која дошла да ги земе неговите посмртни остатоци. Таа дама своето барање го образложила со тоа што во повеќе наврати на светецот му давала пченица и јачмен од кои се хранел тој. Од друга страна, противниците се бранеле со зборовите: „Тој маж е од нашиот род, од нашата река црпеше вода и нашата земја го испрати на небото.“ Најпосле, жителите на местото каде што умрел го погребале светецот, но штом се оддалечиле од гробиштата, дамата го украла неговото тело и наредила на носила да го пренесат до нејзиниот имот. Дури тогаш, нејзините противници се покајале поради нивното однесување кон дамата, зашто во нејзината постапка ја виделе божјата волја и молеле да им се дозволи да учествуваат во закопот на светецот. Меѓутоа, како што додава Григориј, и покрај оваа кавга, св. Лупицин подоцна направил многу чуда во двете места.[1]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Aron Gurevič, Problemi narodne kulture u srednjem veku. Beograd: Grafos, 1987, стр. 71-72.