Мудрост

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Под мудрост се подразбираат способноста и желбата да се донесуваат избори што можат да добијат потврда по долгорочно испитување од многу луѓе. Во оваа смисла, да се оцени еден избор како „мудар“ значи дека дејството или не-дејството било стратешки точно во однос на одредени широко прифатени вредности. Mудроста ја претставува способноста на човекот да мисли и да дејствува, користејќи ги знаењето, искуството, разбирањето, разумот и менталната способност. Мудроста се смета за доблест, тоа претставува поседување на знаење кое треба да се искористи во која било околност. Тука се вклучени: разбирањето на луѓето, нештата, настаните, ситуациите, како и подготвеноста и способноста да се применуваат перцепцијата и расудувањето. Често е потребно и контрола на емотивните реакции, за разумот да преовладува на универзален принцип. Мудроста означува длабоко знаење, но и можност за расудување. Мудрите луѓе често ги нарекуваат и филозофи.

Во своето дело, „Пофалба на глупоста“, Еразмо Ротердамски вели дека мудреците се некорисни во секојдневниот, практичен живот, за што најдобар пример е Сократ.[1]

Мудроста како тема во уметноста[уреди | уреди извор]

  • „Книга на мудроста“ - суфиска приказна.[2]
  • „Три мудри совети“ - унгарска народна приказна.[3]
  • „Спомените на еден мудар старец“ - краток расказ на рускиот писател Данил Хармс.[4]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Erazmo Roterdamski, Pohvala ludosti. Beograd: Rad, 2016, стр. 31.
  2. Суфиски приказни. Скопје: Темплум, 2017, стр. 80.
  3. Мађарске бајке. Београд: Народња књига, 1974, стр. 36-40.
  4. Danil Harms, Sto slučajeva. Beograd: Laguna, 2016, стр. 144-49.