Мајк Стојановиќ

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Мајк Стојановиќ со број 9 во тимот на Српските бели орли

Момчило " Мајк " Стојановиќ (27 јануари 1947 година – 18 ноември 2010 година) бил професионален фудбалер кој настапувал на позицијата како напаѓач. Најмногу натпревари имал одиграно во НАСЛ лигата (Северноамериканска фудбалска лига), но и за Канадската репрезентација.

Почетоците на животот[уреди | уреди извор]

Мајк Стојановиќ, со прекар Столе на српски и Столи на англиски, бил роден во Лапово (СР Србија, СФР Југославија), од родителите таткото Витомир и мајката Ружа.

Професионална кариера[уреди | уреди извор]

Клупска кариера[уреди | уреди извор]

Фудбалската кариерата на Стојановиќ во неговата татковина Југославија, била во екипите на Раднички од Крагуевац и Вардар од Скопје кои во тоа време биле дел од југословенската прва лига. Клубот на Раднички од Крагујевац денес се натпреварува во најсилната лига на Србија додека екипата на Вардар од Скопје моментално е член на втората Македонска лига.

Пред да се пресели во Северна Америка, Стојановиќ требало да се приклучи на клубот Ница, но имал некои компликации со неговата документација по потпишувањето на договорот. Напаѓачот, Стојановиќ во екипата на Рочестер Ленсерс (1976–1980), постигнал 17 голови и освоил вкупно 41 бод. Тој резултат го сместил Стојановиќ на четвртото место за водечки стрелци на НАСЛ лигата. Резултатот бил со поголема тежина и поради фактот што тоа му била прва сезона во таа лига. Стојановиќ, наредната сезона го заземал петтото место за најдобар стрелец со вкупно 14 постигнати голови и 33 освоени бодови. Неговата најпродуктивна сезона била во 1981 година, кога завршил на третото место со вкупно 23 постигнати голови и вкупно 52 освоено бодови. Таа сезона настапувал во екипата на Сан Диего Сокерс (1981–1982). Истата сезона бил прогласен за најдобар играч на годината во НАСЛ лигата и воедно и во Северна Америка.[1] Стојановиќ настапувал и за екипата на Сан Хозе Ертквејкс (1982). Тоа била неговата последна сезона во НАСЛ. Стојановиќ го заземал 9-то место на листата на најдобри стрелци на сите времиња во НАСЛ со вкупно 83 постигнати голови, на 179 натпревари и 10-ти на вечната листа со вкупно 211 освоено бодови. Интересен е фактот дека тој се наоѓал повисоко на таа ранг листа од легендарните играчи на фудбалската игра како што се: Џорџ Бест, Пеле и Франц Бекенбауер. Тој бил втор Ол-стар играч на НАСЛ во 1977 година и почесен Ол-стар во 1981 година. Во 1977 година, Стојановиќ бил именуван во тимот на Деценијата на екипата на Рочестер Ленсерс.[2]

Стојановиќ настапувал и за еден клуб со седиште во градот Торонто, а тоа бил составот на српскиот тим ФК Бели Орли. Таму настапувал од 1973 до 1975 година. [3] [4] Екипата на Српските бели орли настапувале во Националната фудбалска лига додека Стојановиќ бил во нивните редови. Се работело поконкретно за Канадската фудбалска лига. Стојановиќ во тој клуб постигнал вкупно 96 голови за само две одиграни сезони. Во сезоната во1974, тој постигнал вкупно дури 52 голови, и до ден денес тоа претставува рекорд на клубот, но и на Националната фудбалска лига. Во 1983 година, тој настапувал за екипата на Хамилтон Стилерс во канадската професионална фудбалска лига.[5] [6] Во 1992 година, Стојановиќ, на 45-годишна возраст, играл за екипата на ФК Јунајтед Срби со седиште во градот Ошава.[7]

Репрезентација[уреди | уреди извор]

Момчило Мајк Стојановиќ имал 33 години кога го одиграл својот прв натпревар за сениорскиот тим на Канада. Тоа било на 15 септември 1980 година во градот Ванкувер (победа со 4:0 над репрезентацијта на Нов Зеланд). На тој натпревар успеал да постигне и еден гол. Тој играл на сите натпревари на репрезентацијата на Канада во 1980 и 1981 година. Вкупно на тие 15 натпревари, тој постигнал пет голови. Неговиот последен натпревар бил на 21 ноември 1981 година на нерешениот дуел со резултат од 2:2, против селекцијата на Куба во квалификациите за Светското првенство 1982 година. Тој натпревар се одиграл во Тегусигалпа.[8]

Меѓународни (репрезентативни) голови[уреди | уреди извор]

Резултатите од првата колона се постигнати голови на играчот додека од втората колона се постигнати голови на репрезентацијата на Канада.
# Дата Место на одржување Противник Резултат 1 Резултат 2 Тип на натпревар
1. 15 септември 1980 година Стадион на Империја, Ванкувер, Канада  Нов Зеланд 4:0 4:0 Пријателски натпревар
2. 18 октомври 1980 година Изложбен стадион, Торонто, Канада  Мексико 1:0 1:1 Квалификации за Светското првенство во ФИФА 1982 година
3. 12 октомври 1981 година Скинер Парк, Сан Фернандо, Тринидад и Тобаго  Тринидад и Тобаго 3:0 4:2 Пријателски натпревар
4. 2 ноември 1981 година Естадио Тибурсио Кариас Андино, Тегусигалпа, Хондурас  Ел Салвадор 1:0 1:0 Квалификации за Светското првенство во ФИФА 1982 година
5. 6 ноември 1981 година Естадио Тибурсио Кариас Андино, Тегусигалпа, Хондурас  Хаити 1:1 1:1 Квалификации за Светското првенство во ФИФА 1982 година

Признанија[уреди | уреди извор]

Стојановиќ бил примен на 6 јуни 2009 година во Куќата на славните на Канадската фудбалска асоцијација.[9] На 7 август 2009 година на церемонија пред натпреварот, екипата на Српските бели орли го повлекле дресот со бројот 9 кој го носел Стојановиќ додека настапувал за клубот од 1974 до 1975 година.[10] Тоа бил единствениот број на дрес кој клубот го има повлечено.[11]

Смртта[уреди | уреди извор]

На 18 ноември 2010 година, на 63-годишна возраст, Стојановиќ починал во Торонто по тешка битка со болеста, рак на желудникот. Тој бил погребан во српскиот православен манастир Свето Преображение во градот Милтон.[12] [13]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Lancers Wall of Fame article
  2. Lewis, Michael (3 August 1977). „Lancers can win title only by optimum output“. Democrat and Chronicle. стр. 50.
  3. Jose, Colin (2001). On-Side - 125 Years of Soccer in Ontario. Vaughan, Ontario: Ontario Soccer Association and Soccer Hall of Fame and Museum. стр. 235.
  4. Waring, Ed (October 1, 1973). „Momcilo Stojanovic scores four as White Eagles swamp Montreal“. The Globe and Mail. стр. S8.
  5. „NASL-Mike Stojanovic“.
  6. Panzeri, Allen (May 22, 1983). „Name of the game is offence“. Edmonton Journal. стр. 51.
  7. Glas kanadskih Srba/Voice of Canadian Serbs (24 September 1992). "FK Ujedinjeni Srbi iz Ošave. Issue #2607, pg. 14." (in Serbian)
  8. „Mike Stojanovic“. www.canadasoccer.com. Посетено на May 10, 2020.
  9. Canada Soccer Hall of Fame article
  10. CSL/Rocket Robin (7 August 2009). „August 7, 2009 CSL details“. Посетено на 12 April 2018.
  11. CSL (12 November 2016). „Procession of Incoming Talent Key to Success of 2016 Champions“. Посетено на 12 April 2018.
  12. Lewis, Michael (19 November 2010). „Hall of Fame Inductee, Mike Stojanovic 1947–2010“. The Ontario Soccer Association News. Архивирано од изворникот на 28 August 2011. Посетено на 20 October 2011.
  13. B92 (20 November 2010). „Preminuo Momčilo Majk Stojanović“ (српски). Посетено на 14 April 2018.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]