Еринии

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Еринии (грчки: Ἐρῑνύες[ῠ]), Фурии или Евмениди, биле жители на Адот, како и Хеката. Хесиод пее за тоа како Ериниите биле родени од крв]та која паднала на земјата по кастрацијата на Уран, а според други извори, тие се потомци на Ахеронт и на Ноќта. Ериниите биле три сестри: Тизифона, Мегера и Алекто. Тие биле одредени да ѝ служат на кралицата на вечниот пекол, Прозерпина.[1]

Обично во книжевноста, тие се опишани како ужасни жени кои носат змии во своите раце или коса и носат факели и стапови, безмилосни и осветнички на злочин, особено убиство или пролевање на роднинска крв и тие можат бесконечно да гонат некој кој пролеал родителска крв. Ериниите веројатно се претставнички на стариот морален ред на правдата во рамките примитивното општество, каде кодот „око за око – заб за заб“ се спроведува од лична крвна освета од фамилијата или кланот. Ова се согледува во Есхиловата трилогија „Орестија“, каде Ериниите го прогонуваат Орест по убиството на сопствената мајка, но нивната улога е заменета со новиот ред на правдата: Ареопагот, судот во Атина.

Ериниите биел познати и како Евмениди - „Љубезни“, под кое име биле почитувани во Атина, се логичка еволуција на Ериниите со напредокот на хеленската цивилизација.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Dante Aligijeri, Pakao. Beograd: Rad, 1961, стр. 53.