Битка кај Дарданелите (1657)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Битка кај Дарданелите (1657)
Дел од Критска војна (1645–1669)
Датум 17–19 јули 1657
Место во близина на Дарданели, Отоманско Царство
40°12′ N; 26°24′ E / 40.2° СГШ; 26.4° ИГД / 40.2; 26.4Координати: 40°12′ N; 26°24′ E / 40.2° СГШ; 26.4° ИГД / 40.2; 26.4
Исход Отоманска победа
Завојувани страни
 Венецијанска Република


Sovereign Military Order of Malta Малтешки ред
 Папска Држава

Fictitious Ottoman flag 2.svg Отоманско Царство
Команданти и водачи
Венецијанска Република
Лазаро Мочениго  
Fictitious Ottoman flag 2.svg Топал Мехмед-паша
Сила
29 едрени бродови
7 галеаси
31 галии
28 едрени бродови
9 галеаси
10 галии


Четвртата битка кај Дарданелите — поморска битка на Отоманската морнарица под команда на адмирал Топал Мехмед-паша со морнарицата на Република Венеција на 17–19 јули 1657 година пред теснецот Дарданели, како дел од Отоманско-венецијанската војна (1645–1669).

Отоманската морнарица под команда на адмиралот Топал Мехмед-паша, со поддршка на големиот везир Ќопрулу Мехмед-паша, победила во поморската битка со венецијанската флота пред Дарданелите на 17-19 јули 1657 година.

Позадина[уреди | уреди извор]

Лазаро Мочениго ја презел командата со венецијанската флота во февруари 1657 година. На 19 март 1657 година, слетувањето на турската флота составена од 40 мали бродови од Дарданелите во Тенедос не било успешно. Од друга страна, венецијанската морнарица се собрала околу островот Делос, најпрво напредувала кон Лезбос, а потоа и кон Хиос, но не можела да ја фати турската флота што одела кон Родос. На 3 мај, таа се судрила со алжирската флота, која дошла да и помогне на Отоманската морнарица, околу Хиос, и, свртувајќи се кон север, се закотвила уште еднаш пред теснецот Дарданели на 24 јуни.

Битка[уреди | уреди извор]

Сакајќи конечно да ја пробие блокадата на Дарданелите од страна на Венецијанците, отоманската морнарица се појавила во Босфор на 3 јули со 48 воени бродови и голем број транспортери (за планираното пристигнување на Бозџа-ада). Отоманската морнарица, која ја започнала пробивната операција на 17 јули, изгубила 9 бродови на почетокот.

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]