Ана Стојаноска
| Ана Стојаноска | |
|---|---|
 | |
| Роден(а) | 22 ноември 1977 Прилеп, Македонија |
Ана Стојаноска (22 ноември 1977 , Прилеп) - македонска писателка, есеистка и професорка.
Образование
[уреди | уреди извор]Дипломирала во 2001 година на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ – Скопје, на Катедрата за општа и компаративна книжевност, магистрирала во 2003 г., и докторирала во 2007 година театрологија на Факултетот за драмски уметности – Скопје.
Од март 2002 г. работела како хонорарен соработник - истражувач во Институтот за театрологија, при Факултетот за драмски уметности – Скопје. Подоцна била координатор – истражувач на истиот институт. Во септември 2003 година била на студиски престој/специјалистичка активност во Музејот на театарската уметност на Србија во Белград, област: театарска музеологија.
Професионална кариера
[уреди | уреди извор]За помлад асистент по предметот македонска драма и театар на Факултетот за драмски уметности – Скопје била избрана во април 2004 г. Од април 2010 година била избрана за доцент по истиот предмет, а во 2011 година и за предметот компаративна книжевност. Од учебната 2012/2013 година го предавала и предметот историја на светска драма и театар.
Член е на Здружението за компаративна книжевност на Македонија и член на Програмскиот одбор на Македонскиот ИТИ – УНЕСКО[1].
Творештво
[уреди | уреди извор]Ана Стојаноска објавувала поезија, проза и есеистичко-научни трудови од областа на театарот, родовите студии и книжевно-критичката теорија во македонската и странската книжевна периодика. Активно соработува во редица настани од театарската музеологија во земјата и надвор.
Во текот на 2004 година објавувала рецензии за театарски претстави во дневниот весник „Дневник“.
Еден од авторите е на Поимникот на книжевна теорија, објавен во 2007 година од МАНУ. Приредувач на делoвите Факти и еден од соавторите на монографиите на Илија Милчин во 2003 година и на Петре Прличко во 2004 година.
Автор на монодрамата „Стаклен лампион“,[2] и на книгата Македонски постмодерен театар,[3] издадена од ФДУ во 2006 г.
Иницијатор, координатор и еден од главните уредници на списанието „Ars Academica“, што заеднички го објавуваат Факултетот за драмски уметности и Факултетот за музичка уметност во Скопје.[4]
Награди
[уреди | уреди извор]- 2017 - Награда „Рациново признание“ за „Јас и Лин, отпосле“[5]
- 2020 - Награда „Антево перо“ за „Потпис: Трепетлика“[6]
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ МК ИТИ – УНЕСКО
- ↑ „Theatra - Независен театар“. Архивирано од изворникот на 2014-03-09. Посетено на 2014-03-15.
- ↑ „Македонски постмодерен театар“. Архивирано од изворникот на 2014-03-16. Посетено на 2014-03-15.
- ↑ „Ars Academica“.
- ↑ „Добитник на „Рациновото признание" за 2017 Ана Стојаноска за романот „Јас и Лин, отпосле"“. Архивирано од изворникот на 2021-04-22. Посетено на 8 јуни 2020.
- ↑ „„Антево Перо 2020"“. АНТЕ ПОПОВСКИ (англиски). 2023-06-20. Посетено на 2025-08-21.