Ќопрулски период

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Дел од серијалот за
Историја на
Отоманското Царство
Coat of Arms of the Ottoman Empire

Ќопрулски период (турски: Köprülüler Devri (1656-1703) претставува период од историјата на Османлиската империја во која главна улога во управувањето на земјата имала династијата Ќопруловци, кои имале албанско потекло[1][2][3].

Од ова семејство како големи везири биле Ќопрулу Мехмед-паша (1656-1661) и Ќопрулу Фазил Ахмед-паша (1661-1676). Под нивно раководство, империјата ја вратила својата енергија. И покрај внатрешните конфликти меѓу јаничарите и везирите, во 17 век империјата ги проширила своите територии во Крит, Унгарија и Јужна Украина.

Поразот на османлиските сили предводени од големиот везир Кара Мустафа-паша во втората опсада на Виена во 1683 од страна на Светата лига бил одлучувачки настан за империјата по која битка започнало постепеното протерување од Европа. Во 1699 година бил потпишан договор во Карловци со кое завршила Големата турска војна. Според договорот Османлиите ги изгубиле Унгарија, Трансилванија, Мореја и Подолија. Отоманската држава, исто така признала за прв пат во својата историја, дека австриската империја може да се третира под еднакви услови со Отоманската Империја.

Последниот од семејството Ќопрулу бил симнат од власт во времето на Ахмед III.

Наводи[уреди | уреди извор]