Истек

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Во хидрологијата, истек е проточноста на водата, вклучувајќи ги цврстите материи (на пр. наноси), растворените хемиски супстанции (на пр. CaCO3(aq)) и/или биолошкиот материјал (i.e. дијатоми), што се движи низ даден простор претставен како напречен пресек.[1] Постојат и други поими за ваквата проточност, но зависат од дисциплината. Кај природните речни системи се говори за водотек, но кај вештачките акумулации ова може да се нарече одлив (наспроти прилив). Истекот е во мошне тесна врска со полноводноста на реката.

Најзастапена мерна единица за изразување на истекот е м³/с (кубни метри во секунда). Во некои други земји се користат кубната стапка во секунда (ft³/s или cfs), а во САД и акр-стапката во секунда.[2] На пример, просечниот истек на реката Рајна во Европа изнесува 2.200 м³ дневно.

Утврдувањето на истекот на една река најчесто се врши по пат на упростена непрекината равенка. Равенката подразбира дека за секоја ненабивна течност како водата, истекот (Q) е еднаков на производот на напречната плоштина на водотекот (A) и неговата средна брзина (\bar{u}). Се претставува вака:

Q=A\,\bar{u}

при што

  • Q е истекот ([L3T−1]; м3/с)
  • A напречната плоштина на делот од каналот што го зазема истекот ([L2]; м2)
  • \bar{u} е просечната истечна брзина ([LT−1]; м/с)

Поврзано[уреди]

Наводи[уреди]

  1. Buchanan, T.J. and Somers, W.P., 1969, Discharge Measurements at Gaging Stations: U.S. Geological Survey Techniques of Water-Resources Investigations, Кн. 3, Гл. A8, стр. 1
  2. Dunne, T., and Leopold, L.B., 1978, Water in Environmental Planning: San Francisco, Calif., W.H. Freeman, 257-258 стр.