Црвен грав (бубрег)
| Хранлива вредност на 100 g (3.5 oz) | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Енергија | 532 kJ (127 kcal) | ||||
22.8 g | |||||
0.50 g | |||||
8.67 g | |||||
| |||||
| †Процентите се проценети врз основа на препораките во САД за возрасни,[1] освен за калиум, кој се проценува врз основа на експертските препораки на Националните академии.[2] | |||||
Црвениот грав е сорта на обичниот грав (Phaseolus vulgaris). Тоа е име за својата визуелна сличност по форма и боја на бубрезите.
Јадења
[уреди | уреди извор]
Црвениот грав најчесто се користи во Чили кон карне и се составен дел на кујната во северните региони на Индија, каде гравот е познати како рајма и се користи во јадење со истото име. Црвениот грав се користи во Њу Орлеанс и голем дел од јужниот дел на Луизијана за класичен понеделнички "Creole" појадок од црвен грав и ориз. Помал, потемен црвен грав исто така се користи, особено во семејствата на Луизијана со неодамнешно Карибско наследство. Мал "бубрег" грав се користи во Ла Риоха, Шпанија, се нарекува капаронес. Во Холандија и Индонезија, “бубрег“ гравот, обично се служи како супа и се нарекува Бренебон.[3] Во Левант заедничкото јадење се состои од чорба подготвена од “бубрег“ грав, која обично се служи со ориз и е позната како фасулиа.
Токсичност
[уреди | уреди извор]Не приготвен “бубрег“ грав содржи релативно високи количества на фитохемаглутинин, и поради тоа е повеќе токсичен отколку повеќето други сорти на грав. Претходно треба да се натопи, потоа треба да се загрее до точка на вриење, најмалку 10 минути. Прехранбената и лекарската администрација на САД препорачува да се вари најмалку 30 минути за да се осигура дека ќе се постигне температура доволно долго време за целосно да се уништи токсинот.[4] Готвење на пониска температура од 80 °C (176 °F), како што е бавен шпорет, може да ја зголеми оваа опасност и да се подигне концентрација на токсинот дури за петпати повеќе.[5] Конзервиран црвен грав е безбеден да се користи веднаш.[6][7][8]
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ United States Food and Drug Administration (2024). „Daily Value on the Nutrition and Supplement Facts Labels“. FDA. Архивирано од изворникот 2024-03-27. Посетено на 2024-03-28.
- ↑ „TABLE 4-7 Comparison of Potassium Adequate Intakes Established in This Report to Potassium Adequate Intakes Established in the 2005 DRI Report“. стр. 120. In: Stallings, Virginia A.; Harrison, Meghan; Oria, Maria, уред. (2019). „Potassium: Dietary Reference Intakes for Adequacy“. Dietary Reference Intakes for Sodium and Potassium. стр. 101–124. doi:10.17226/25353. ISBN 978-0-309-48834-1. PMID 30844154. Предлошка:NCBIBook.
- ↑ „Recipe: Soup Brenebon“. FAO.
- ↑ „Bad Bug Book (2012)“ (pdf). Foodborne Pathogenic Microorganisms and Natural Toxins Handbook: Phytohaemagglutinin. Food and Drug Administration. 2012. Посетено на 26 December 2013.
Consumers should boil the beans for at least 30 minutes to ensure that the product reaches sufficient temperature
- ↑ Phytohaemagglutinin. Foodborne Pathogenic Microorganisms and Natural Toxins Handbook, US Food and Drug Administration (2009)
- ↑ „Be Careful With Red Kidney Beans in The Slow Cooker“. Mother Earth News.
- ↑ „Cooking safely with slow cookers and crock pots“. foodsmart.govt.nz. Архивирано од изворникот на 2016-01-02. Посетено на 2018-05-28.
- ↑ „Raw Kidney Beans“. Home Food Preservation (Penn State Extension).