Теќе

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Арабати баба-теќе во Тетово

Теќе[1] или текија[2] (турски: tekke) – исламска сакрална градба, која служи за собирање на дервиши (суфии), следбеници на исламскиот мистицизам, религиозно-филозофски правец во самиот ислам.[3]

Во почетокот дервишите своите обреди ги вршеле во споредните делови на џамиите, кои се нарекувале со арапското име „завии“ или „рибати“, а подоцна за овие потреби се воспоставиле посебни простори кои се нарекувале теќиња. [3] Во состав на теќето се наоѓа: просторија за заеднички обреди (семахана) во која во ѕидот е сместен михработ за заедничко богослужење; стан за чуварот или главниот дервиш (шејх), и за останатите дервиши (рибит), за подучување (медреса), понекогаш со (мусафирхан); просторија за патници-намерници во поголемите теќиња, и јавна добротворна кујна (имарет).

Покрај теќето се наоѓало турбе, како и помали гробишта за поугледните дервиши. Дервишите престојувале во теќето во точно одредени денови во неделата и годината и во таа смисла не може да се поистоветува со манастирите во христијанството, имајќи предвид дека исламот не познава испоснички и калуѓерски живот.[3]

Најпознати теќиња во Македонија се Арабати баба-теќе во Тетово и Руфаиското теќе во Скопје.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „теќе“ — Дигитален речник на македонскиот јазик
  2. „текија“ — Дигитален речник на македонскиот јазик
  3. 3,0 3,1 3,2 Bejtić 1953, стр. 252.

Литература[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]