Петар Борота

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Федерална Република Југославија Петар Борота
Лични податоци
Роден на 5 март 1952 (1952-03-05) (67 г.)
Роден во Белград, СФРЈ
Висина &100000000000001820000001,82 м
Играчки податоци
Позиција голман
Повлекување 1986
Кариера*
Години Клуб Наст. (Гол.)
1969-1975 ОФК Белград ОФК Белград 131 (0)
1976–1979 Партизан Партизан 77 (0)
1979–1982 Челси Челси 107 (0)
1982 Брентфорд Брентфорд 0 (0)
1982-1983 Портимоненсе Портимоненсе 7 (0)
1983-1984 Боавишта Боавишта 15 (0)
1984-1985 Порто Порто 0 (0)
1986 Боавишта Боавишта 0 (0)
Репрезентација
1977-1978 Федерална Република Југославија Југославија 4 (0)
  • Сениорските учества и голови се сметаат само за домашни натпревари.
† Учества (Голови).

Петар Борота (Белград 5 март 1952, - Џенова 12 февруари 2010) е поранешен југословенски фудбалер, голман.

Тој бранел во неколку различни фудбалски клубови, од кои најпознати се ОФК Белград, Партизан, Челси и Порто.

Клупска кариера[уреди | уреди извор]

ОФК Белград[уреди | уреди извор]

За ОФК тој се бранеше на 176 натпревари, од кои 131 беше првенствен натпревар. Во времето на Петар Бороте, ОФК освоил две трети 1972 година и 1973 година, две петти 1970 година и 1974 година, едно четврто 1971 година и едно осмо место 1975 година во југословенската лига. Со екипата ОФК Белград не постигнал за него задоволителни резултати, иако бранел одлично, па во 1976/1977 година преминал во ФК Партизан.

Партизан[уреди | уреди извор]

Веднаш по пристигнувањето во Партизан, Борота даде свој придонес кон тимот и доби симпатии кон навивачите. Под водство на Анте Младиниќ, Партизан таа сезона надмоќно ја освоил титулата првак во државата, дури пет поени пред второпласираните Црвена Ѕвезда, а Борота во 34 натпревари само 19 пати капитулирал.

Многу натпревари на Борота останале незаборавни за нешто. На вториот натпревар од Лига купот против Динамо Дрезден, на Партизан му одговарала победа, нерешен резултат или минимален пораз. Партизан во Белград победил со 2:0 и имал одлична генерација која можела да постигне добар резултат во Европа. Борота за време на натпревар, по добра одбрана, без никаква причина ја спуштил топката во одбрана, за таканаречена топка на стража, за да ја евакуира. Еден од играчите на Дрезден Динамо и пришол на топката и ја шутнал во гол. Подоцна, Партизан примил уште еден гол, изгубил на пенали и испаднал во првото коло.

Втор натпревар за помнење е натпреварот против Црвена Ѕвезда. Дарби играл во снегот. Точно истата ситуација како во Дрезден се повторувала. Борота во добра одбрана го запрел нападот на противничкиот тим, додека играчот Црвена Ѕвезда направил прекршок врз Борота. Мислејќи дека судијата одигра офанзива фаул Борота веднаш падна топката во одбраната и започнал да им дава инструкции на соиграчите. Милош Шестиќ, Црвена Ѕвезда напаѓачот, кој бил во близина, и пришол на топката и ја шутнал топката во мрежата на Партизан. Борота се пожалил на судијата, но тоа не помогнало. И во тој натпревар Партизан изгубил - на крајот со резултат 3: 1 за Ѕвезда.

Борота поминал три сезони во Партизан, играл 141 натпревар, од кои 77 натпревари. Тој освоил еден од шампионските титули во земјата и остана запаметен по своето ексцентрично однесување и во натпревари и во приватен живот.

Челси[уреди | уреди извор]

По Партизан, во 1979 година Борота се преселил во Лондонската Премиер лига во Челзи за 70.000 фунти. Челзи се борел за преживување таа сезона, а на неговото деби за Синиот, Борота го презел водството од навивачите. Натпреварот против тогашниот европски шампион Ливерпул. Борота успеал да ја задржи мрежата непроменета и резултатот останал нерешен 0: 0.

Челзи играл во втората англиска лига следната сезона, но Борота пропуштил само еден натпревар, а Челзи завршил на четвртото место во таа сезона. Популарноста на Борота во навивачите на Челзи никогаш не била доведена во прашање. Тој продолжил да работи што навивачите го воодушевиле. Секој гол на Челзи го славел со навивачите зад нивната цел. Кога навивачите пукале во еден од бесот, Борота им се придружил. Честопати ги дриблал противничките играчи на половина од теренот, па тој, исто така, го добил единствениот гол во натпреварот против Ватфорд (Малколм Поскет) Ватфорд со 30 јарди. Тој ги навел тренерите до бес, бидејќи по успешната интервенција имал навика да ја фрла топката на гол-бар и да игра со нервите на навивачите и соиграчите. Во една прилика тој ја бранел казната, а капата што ја носел била фрлена во гол зад гол линијата. Борота со топката во рацете ноншалантно шетал во гол со цел да си ја подигне капата и, се разбира, судијата свирел за гол. Во сезоната 1980/81, Челзи постигнал само три гола во дваесет и два натпревари, но Борота успеал да ја задржи мрежата на шеснаесет средби. Таа година тој бил прогласен во Челзи за играч на годината.

Следната сезона дошол нов тренер, Џон Нил, кој не ја сакал мотивацијата на Борота испаднал од тимот. За Челзи, играл 114 натпревари, 107 натпревари во лигата , и тој не добил ниту еден гол во 36 натпревари.

Кариерата во Португалија[уреди | уреди извор]

По Челси Борота се преселил во Брентфорд во 1982 година, но тој не бранел во ниту една натпревар. По оваа кратка епизода, тој се преселил во Португалија, каде што играл 23 натпревари за неколку различни екипи, Портимоненсе, Боавишта и Порто. Ја завршил својата кариера во 1986 година.

Репрезентација[уреди | уреди извор]

Борота настапи за дваесет и седум натпревари за младата репрезентација на Југославија.

Борота бранел за високиот национален тим на Југославија во четири натпревари. Тој дебитирал на 5 октомври 1977 година во Будимпешта на стадионот Неп, во пријателски натпревар против унгарскиот национален тим. Натпреварот бил одигран пред 20.000 гледачи и резултатот бил 4: 3 за Унгарците. Борота влегол во 71-минута на натпреварот, наместо Каталиниќ, со резултат од 4: 1 за Унгарците. Тој донел сигурност и до крајот на натпреварот Југославија постигнал уште два гола и го ослободил поразот.

Последниот натпревар за екипата на Борота се одиграл на 25 октомври 1978 година против Романија. Натпреварот бил во квалификациите за Европското првенство во Букурешт, пред 24.090 гледачи, а конечниот резултат бил 3: 2 за романците.

Најинтересниот натпревар се одиграл на 13 ноември 1977 година во Букурешт, кога националниот тим на Југославија се состанал со квалификациите за Светското првенство во Аргентина со репрезентацијата на Романија.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]