Маринер 3

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Маринер 3
Вселенскиот брод Маринер 3
ОператорНАСА
ИзведувачиЛабораторија за млазен погон
Вид на мисијаОрбитирање околу Марс
Лансирано на5 ноември 1964
Ракета-носачАтлас ЛВ-3 Агена Д
Маса260,8 кг
Моќност300 вати

Маринер 3 – американско вселенско летало од програмата Маринер, едно од двете вселенски сонди дизајнирано и конструирано од Лабораторијата за млазен погон за проектот Маринер-Марс 1964, чија цел била да спроведе научни истражувања на планетата Марс и да пренесе, назад на Земјата, информации за меѓупланетарниот простор и просторот околу Марс, да направи телевизиски снимки на површината на Марс и радиоокултациски податоци од сигналите на вселенскиот број афектирани од атмосферата на Марс.[1][2] .

Маринер 3 бил дополнително опремен со инструменти во однос на Маринер 2. Тој бил опремен со ТВ камера, дополнителни инструменти и 4 соларни панели. Од овие причини Маринер 3 имал поголема маса, па заради тоа бил употребена носечка ракета Агена Д, наместо дотогашната Агена Б.

Маринер 3 бил лансиран во 14:22 EST на 5 ноември 1964 година од Кејп Канаварел. Лансирањето поминало без проблеми, Агена го завршила своето согорување и ја донело сондата на траекторијата кон Марс. Еден час по лансирањето, првите телеметриски преноси од Маринер 3 биле примени, кои покажале дека научните инструменти функционирале исправно, но немало индикација дека соларните панели се во функција. После 8 часа батериите откажале и мисијата официјално е отповикана.[3][4].

Три недели подоцна, на 28 ноември 1964 година, бил лансиран Маринер 4 кој стигнал во орбитата на Марс за седум и пол месеци.

Инструменти[уреди | уреди извор]

Маринер 3 бил опремен со следниве инструменти:[5]

  1. телевизиска камера
  2. магнетометар
  3. детектор на плазма
  4. детектор на космички зраци
  5. детектор на меѓупланетарна прашина
  6. детектор на наелектризирани честички

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Mariner Mars 1964 Mechanical Configuration“ (PDF). NASA Technical Reports Server. конс. December 29, 2011. 
  2. „Spaceflight Operations Plan Mariner Mars '64“ (PDF). NASA Technical Reports Server. 
  3. „Launch Complex 13“. 
  4. Pyle, Rod (2012). Destination Mars. Prometheus Books. стр. 51. ISBN 978-1-61614-589-7. „Mariner 3, dead and still ensnared in its faulty launch shroud, in a large orbit around the sun. 
  5. (pdf) JPL Technical Memorandum No. 33-229, To Mars: The Odyssey of Mariner IV. Jet Propulsion Laboratory/California Institute of Technology, NASA. 1 јануари 1965 г. ст. 21–23. http://ntrs.nasa.gov/archive/nasa/casi.ntrs.nasa.gov/19650018349_1965018349.pdf. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]