Ердр
Ердр Erdre | |
---|---|
![]() Версајскиот кеј во Нант | |
![]() | |
Местоположба | |
Држава | Франција |
Физички особености | |
Извор | |
• место | Мен и Лоара |
Устие | |
• место | Лоара |
• координати | 47°12′42″N 1°32′22″W / 47.21167° СГШ; 1.53944° ЗГД |
Должина | 97,4 km |
Големина на сливот | 936 km2 |
Проток | |
• просечен | 2,5 m3/s |
Особености на сливот | |
Течение | Лоара→ Атлантски Океан |
Ердр (француски: Erdre) — река што протекува низ департманите Мен и Лоара и Атлантска Лоара. Таа е десна притока на Лоара.
Хидронимија
[уреди | уреди извор]Најстаро посведочено име на реката е Ерда кое датира од 1072 година.
Можеби тоа е преткелтски хидроним од видот *ered во смисла „тече“.
На бретонски, Ердр се нарекува Erzh[1].
Општ опис
[уреди | уреди извор]Ердр е река во сливот на Лоара, која извира во Ердр-ан-Анжу, во општината Ла Пуез од езерцето Клере[2], околу дваесет километри северозападно од Анже во Мен и Лоара.
По тек од 97,5 км, се влева во Лоара во Нант во Атлантска Лоара[3].
На бреговите на Ердр се наоѓаат многу дворци, куќи за одмор, паркови и замоци. Франсоа I овој воден тек го сметал за „најубавата река во Франција“[4].
За време на големото раздобје на пополнување на ракавците на Лоара во Нант, на почетокот на XX век, Ердр исто така претрпел промени. Така, неговите 500 последни метри биле пополнети и станале една од главните оски на Нант, Кур де 50 отаж (cours des 50-Otages). Ердр бил пренасочен и затоа денес минува низ тунелот Сен-Феликс под патеката Сен-Пјер-ет-Сен-Андре, како и под плоштадот Војвотката Ана, пред да се влее во Лоара преку каналот Сен-Феликс.
Текот на Ердр
[уреди | уреди извор]Департмани низ кои поминува:
Општини низ кои пооминува (од изворот кон устието):
- Во департманот Мен и Лоара
- Ердр ан Анжу (Erdre-en-Anjou) (извор), Ле Луру Беконе (Le Louroux-Béconnais), Ла Корнуај (La Cornuaille), Ангри (Angrie), Канде (Candé)
- Во департманот Атлантска Лоара
- Фрење (Freigné), Сен Марс ла Жај (Saint-Mars-la-Jaille), Боневр (Bonnoeuvre), Риаје (Riaillé), Транс сир Ердр (Trans-sur-Erdre), Жуе сир Ердр (Joué-sur-Erdre), Нор сир Ердр (Nort-sur-Erdre), Касон (Casson), Пети Марс (Petit-Mars), Сен Марс ди Дезер (Saint-Mars-du-Désert), Сисе сир Ердр, Каркефу, Ла Шапел-сир-Ердр, Нант (слив)
Текот на Ердр е поделен на три главни дела:
- Од изворот до Канде, Ердр е само мал поток
- По Канде, Ердр се шири во облик на мала река до Нор-сир-Ердр: тоа е „Горна долина на Ердр“.
- По Нор-сир-Ердр, Ердр се шири и станува пловен до Нант и вливот во Лоара. Овој дел од реката го користи и каналот од Нант до Брест. Во овој дел, Ердр ги поминува мочуриштата на рамнината Мазерол (помеѓу Сен Марс-ди-Дезер и Сисе-сир-Ердр).
-
Изворот на Ердр, езерцето Клере во Ердр-ан-Анжу, Мен и Лоара.
-
Езерцето Клере во Ла Пуез каде што извира Ердр.
-
Вливот на Ердр во Лоара во Нант, веднаш по браната. Отспротива Островот Нант, Авал десно
-
Долината Ердр во Канде.
-
Мостот Теј, во Транс-сир-Ердр.
-
Мостот во Нор-сир-Ердр.
-
Ердр во Сисе-сир-Ердр.
-
Пристаништето во Сисе-сир-Ердр.
-
Шато де ла Гашери во зима, на брегот на Ердр, во Ла Шапел-сир-Ердр.
-
Пристаништето Бар, во Ла Шапел-сир-Ердр.
-
Бродови од културното наследство во Ердр, во Нант.
-
Ле Рандеву де л'Ердр, во Нант.
-
Ердр во Нант, со Ил де Версај и катедралата.
-
Ердр во Нант, со префектурата, споменикот на 50 заложници, и кулата Бретања.
-
Каналот Сен-Феликс, во Нант. Поглед од југ кон север.
-
Каналот Сен-Феликс ноќе, во Нант.
Премини
[уреди | уреди извор]Ограничувањата за преминување на Ердр се (од низводно до возводно, висината одговара на висината за пловење):
- Јужен влез во речниот тунел од каналот Сен-Феликс - 3,60 во зима, 3,80 во лето.
- Мост Тбилиси (Исти нивоа со тунелот Сен-Феликс)
- Мост Сен Михиел - 3,90
- Пешачки мост на пристаништето - 6,80 (на ниво на островот Версај)
- Мост Женерал-де-ла-Мот- Руж - 7,00
- Мост Тортиер - 7,00
- Мост Жнелиер - 10,31
- Мостот Божоар
- Мост Ердр - 10,42 (дозволувајќи го преминувањето на A821)
- Мост Сисе-сир-Ердр - 6,18
- Мостот Сен-Жорж во Нор-сир-Ердр
Пред да се пополнат последните 500 м од текот на реката, имало пет премини низводно од мостот Сен-Михиел до неговото влевање во Лоара, кој исто така беше пополнет, наречен „ракавец на Берзата“:
- Мостот Моран
- Мостот на Градското собрание
- Мост за заклучување
- Мостот Орлеан
- Пон д'Ердр (Pont d'Erdre) (да не се меша со сегашниот „Pont de l'Erdre“)
Мочуриште Ердр
[уреди | уреди извор]Мочуриштето Ердр е класифицирано како место на Натура 2000.
Притоки на Ердр
[уреди | уреди извор]- Кроасел (Croissel)
- Окмар (Hocmard)
- Жевр (Gesvres)
- Сан (Cens)
Поврзано
[уреди | уреди извор]Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ Source : TermOffis par l’Office de la langue bretonne.
- ↑ 47°32′55″N 0°50′39″W / 47.54861° СГШ; 0.84417° ЗГД,Visualisation sur Google MapsVisualisation dans OpenStreetMap
- ↑ Сандр. „Податоци за течението — L'Erdre (M63-0300)“. Посетено на 2 juin 2014. Проверете ги датумските вредности во:
|accessdate=
(help) - ↑ L'Erdre : « La plus belle rivière de France » sur lesechos.fr, 22 juillet 1998, consulté le 2 juin 2017